Recensie | His Dark Materials (HBO)

In een wereld waar mensen een daemon hebben, een dier gebonden aan hun ziel, waarin ijsberen harnassen dragen en waarin de elite geobsedeerd is door ‘stof’ komen Lyra Belacqua en haar daemon terecht in een ingewikkeld plot dat hun wereld op haar grondvesten doet schudden. In 1995 kwam het eerste deel van Philip Pullman’s His Dark Materials trilogie uit. In 2000 het laatste.

Bron: ShowMax.com

Een matig ontvangen film was in 2007 de volgende stap. Totdat de BBC, in samenwerking met HBO, in 2017 de rechten bemachtigde. Een eerste seizoen van acht afleveringen is het gevolg. Maar kan deze adaptatie de fans wél bekoren? En in een wereld vol pratende dieren, vechtende ijsberen en een magisch kompas… hoe is het met de CGI gesteld? Van deze versie van His Dark Materials wordt verwacht dat er in totaal drie seizoenen zullen verschijnen. Voor elk boek één. Maar laten we eerst naar dit seizoen kijken.

Lyra Belacqua (gespeeld door Dafne Keen, best bekend als Laura / X-23 in LOGAN) en haar daemon Pan (stem van Kit Connor) worden in Jordan College gehuisvest door haar oom Asriel die ‘stof’ onderzoekt. Dit onderzoek wordt door het Magisterium, de religieuze leiders van de wereld van HDM, niet op prijs gesteld en hierdoor is Asriel (gespeeld door James McAvoy) in gevaar. Naast oom Asriel zijn er meerdere fracties. De dubieuze Mrs. Coulter (gespeeld door Ruth Wilson, bekend uit de serie Luther) en haar gouden aap daemon vormen nog meer gevaar voor Lyra, zeker wanneer die een plek ontdekt waar kinderen met geweld van hun daemon worden gescheiden.

Een groot thema in HDM is religie en in tegenstelling tot de eerdergenoemde film, komt dit wél aan bod in de serie. Het is veel meer de drijfveer die het plot op gang brengt, zoals in het boek. Wat ook interessant is, is dat plotpunten uit latere boeken veel eerder aan bod komen. Dit versterkt het mysterie, maar kan soms ook wat langdradig worden. Een van de goede momenten hier is de vroegere introductie van Will Parry (Amir Wilson).

De CGI in HDM is erg goed. De dieren zien er vaak goed uit, maar de CGI lijkt niet altijd even goed gerenderd. Vooral de introductie van Hester, de daemon van Aeronaut Lee Scoresby is mooi gedaan. Ook de Panserbjørn en Iorek Byrnison zien er levensecht uit. De casting is voor het grootste deel ook erg goed. Joe Tandberg doet de stem (en de motion capture) van Iorek Byrnison en doet dat erg goed. Byrnison is niet voor niets een van de hoogtepunten uit de show. McAvoy is goed in de scenes dat hij in beeld is, hoe schaars die ook zijn. Dafne Keen lijkt in de eerste paar afleveringen moeite te hebben om in haar rol te komen, maar dat is snel voorbij. Een van de meest interessante keuzes is Lin-Manuel Miranda als Lee Scoresby. Hoewel ik een groot fan ben van Miranda’s werk (Hamilton, In the Heights) weet hij lang niet altijd te overtuigen als Scoresby, een rol die in de film perfect gespeeld werd door Sam Elliott.

Ook de vele kinderrollen zijn niet altijd overtuigend (zoals Lewin Lloyd als Roger), die in veel scene’s maar wat dommig voor zich uit staart. Maar al met al is His Dark Materials een erg goede adaptatie van Philip Pullman’s werk. Het heeft zeker zijn problemen, maar weet op andere plekken enorm te overtuigen.

Één reactie Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s