Spring naar inhoud

Fictie | Weekend

Ze lacht om een verhaal van mijn broer. We zitten binnen voor de open haard. Er staan wat lege flessen op tafel. We hebben een stuk gewandeld en het eten is net op. In een hoek bromt de afwasmachine. Het vuur knappert en Bud Powell klinkt uit de speaker.

Bron: Tumblr.com

Een bijna volle maan schijnt door het raam naar binnen. Iedereen is verzadigd en hangt een beetje onderuit gezakt in banken of op stoelen. De warmte van de haard doet zijn werk. Mijn moeder komt vanuit de eetkamer met een knuffelbeer in haar handen. De beer vertoont wat slijtage, maar ziet er verder nog erg goed uit. Ze geeft hem aan Elanor, die hem dankbaar in een rugzak opbergt.

Tegen elven nemen we afscheid. Rustig loop ik naar boven. In mijn oude kamer staat een bedje met een slapend meisje. Ik maak haar wakker en help haar zo goed en zo kwaad als het gaat in haar slaapdronken toestand, in haar jas. In de auto kan ze verder slapen. Mijn vader en moeder lopen met ons mee naar de auto. Mijn vriendin zet Isa in haar zitje en gespt haar vast. Ze gaapt. Mijn vader vraagt nog eens of we wel moeten rijden. Het is glad op de wegen.

Gelukkig hoeven we niet ver te rijden. Het is rustig op de snelweg. De lampen boven ons schieten voorbij. Op de radio wordt gesproken over Amerikaanse politiek. Langzaam warmt de auto op. Mijn handen rusten op het stuur. Vanuit mijn ooghoek zie ik mijn vriendin, die met haar hoofd tegen het raam in slaap is gevallen. 

Het voelt altijd een beetje vreemd, thuiskomen in een leeg huis op een laat tijdstip. Alsof het in je afwezigheid een heel ander huis geworden is. We laden de auto uit. Ik til Isa uit haar zitje. Ze pruttelt zachtjes en slaat haar armpjes om mijn nek. Omdat ze onder haar jas haar pyjama nog aan heeft kan ze zo naar naar bed. Ik sta in de badkamer mijn tanden te poetsen als Elanor van achteren haar armen om me heen slaat. Haar hoofd steunt op mijn schouder. Ik kijk haar vanuit de spiegel aan.

Even later liggen we naast elkaar in bed. De radio staat zachtjes aan en er wordt een stuk van Brahms gespeeld.
Langzaam voel ik mezelf in slaap vallen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: