Spring naar inhoud

Recensie | First Man (2018)

Iedereen kent Neil Armstrong’s beroemde woorden op de maan in 1969. Maar hoe ding die maanmissie in zijn werk? In FIRST MAN schetst regisseur Damien Chazelle een beeld van ‘first man on the moon’ Neil Armstrong in de aanloop naar die beroemde maanlanding.

Bron: Vanyaland.com

Damien Chazelle, regisseur van o.a. WHIPLASH en LA LA LAND, is terug. En dit keer gaat het niet over jazz, maar over de eerste stap van de mens op de maan. Dat FIRST MAN anders is dan Chazelle’s eerdere films, wordt al meteen duidelijk. Al in de eerste scène’s weet Chazelle een claustrofobisch gevoel te creëren dat doet denken aan films als A QUIET PLACE en 10 CLOVERFIELD LANE. Dit gevoel blijft de kijker de hele film houden en wordt elke keer wanneer men een cockpit betreedt nog eens extra benadrukt door schokkende beelden, flikkerende lichten en alarmsignalen.

Een belangrijk aspect in Armstrong’s (gespeeld door Ryan Golsing) leven is zijn familie. De vroege dood van zijn dochtertje Karen sluimert door de hele film en culmineert in een emotioneel moment van afscheid aan het einde van de film. Armstrong’s vrouw Janet (Claire Foy, bekend van THE CROWN) probeert het gezin zo goed en zo kwaad als het kan staande te houden, terwijl haar man deelneemt aan levensgevaarlijke missies. Haar angsten en zorgen zien we weinig, maar leveren een bijzonder moment op waarin Janet haar man dwingt om afscheid te nemen van zijn zoontjes, in het geval dat de maanmissie verkeerd afloopt.

FIRST MAN is gefilmd met een 16mm lens, zodat de film het gevoel van een documentaire krijgt, het beeld is altijd wat korrelig. Chazelle vertelt het verhaal vanuit Armstrong’s perspectief, dus is Gosling vaak in close-up te zien. In de capsules zien we wat Armstrong ziet en dat draagt nog eens bij aan het claustrofobische gevoel. Pas tijdens de climax verandert het beeld en wordt alles scherp en helder.

Nog een belangrijk aspect van de film is de muziek. En in dit geval soms de afwezigheid ervan. Componist Justin Hurwitz, die ook aan Chazelle’s andere films meewerkte, heeft ook voor deze film de muziek onder handen genomen. De hele film is de muziek subtiel aanwezig en pas op de maan pakt Hurwitz écht uit. Naast de muziek is voor FIRST MAN is vooral de soundscape belangrijk geweest. Elk geluidje dat te horen is in de capsule, van gekreun van staal tot het kraken van scharnieren, draagt bij aan de sfeer. Het zal me dan ook zeer verbazen als de Sound Editing geen Oscar krijgt in het voorjaar.

De rode draad in FIRST MAN is de dood. Van het te vroege overlijden van Armstrong’s dochtertje tot het ongeluk van zijn collega’s, tot aan de climax. De dood lijkt Armstrong’s drive te zijn in alles wat hij doet. Wanneer Armstrong dan eindelijk op de maan belandt is het tijd voor een wat cliché-matige, maar niet minder mooie apotheose.

FIRST MAN is een indrukwekkende film die je de volle twee uur gevangen houdt en pas loslaat wanneer je, samen met Armstrong, de eerste stap het oppervlakte van de maan zet. Gosling liet in LA LA LAND al zien dat hij een extreem gedreven personage goed kan neerzetten. Foy lijkt wat onderkoeld, maar schittert op de belangrijke momenten. Al met al is Damien Chazelle’s nieuwe film een must-see!

Rating: 8,9/10

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: