Spring naar inhoud

Fictie | Spookhuis

Het huis op de heuvel stond al jaren leeg. Klimop had zich langzaam verspreid over de muren en tussen de scharnieren van de luiken, die daardoor scheef hingen. In de loop der tijd werd het verhaal onderdeel van talloze roddelverhalen. Maar wat was de waarheid?

Bron: DamnCoolPictures.com

De eerste keer dat het huis genoemd wordt in de verhalen komt uit 1871. Een familie, bestaande uit een vader, moeder en twee kinderen, komt in het dan leegstaande huis wonen. Van de oorspronkelijke eigenaren is niets bekend. De familie knapt het huis op en is gelukkig. Vijf jaar gaan voorbij. De familie is inmiddels bekend en geliefd onder de dorpsbewoners. Er is lijkt niets aan de hand…

Tot precies zes jaar na hun verhuizing. Het begint met de jongste dochter. Volgens archiefmateriaal van de dorpsarts lijdt ze aan verschrikkelijk nachtmerries en schrijft een kruidendrank voor die voor een droomloze slaap zal zorgen. De drank lijkt te helpen, totdat duidelijk wordt dat het meisje een stem hoort. Een harde, rauwe stem die constant tegen haar schreeuwt. Ze kan geen stilte meer verdragen uit angst voor de stem, en verblijft grotendeels in haar kamer, met een grammofoonplaat die constant speelt. Ook worden vreemde geluiden en geuren en voetstappen geconstateerd.

Op een dag is het geluid van de grammofoonplaat niet te horen. Haar ouders gaan kijken en vinden hun dochter in het midden van haar kamer, bewusteloos. Haar muren staan vol zinnen in het Latijn, geschreven in bloed. De arts wordt gebeld en hij verpleegt het meisje. Wanneer hij bijna klaar is met het verbinden van haar polsen opent ze haar ogen en kijkt hem aan.

Pure waanzin, zo beschrijft de arts de blik van het meisje later in zijn verslag. Alsof alle menselijkheid haar had verlaten. Wanneer hij de kamer, die onnatuurlijk koud aanvoelt ondanks het vuur in de haard, verlaat hoort hij haar stem. Hard en korzelig: HOEDT U VOOR DE BOK. Een ijzige rilling neemt bezit van de arts. Hij neemt contact op met de pastoor en vertelt hem over de familie. De pastoor vergadert met collega’s en ze besluiten het meisje te onderzoeken.

Geen van de drie geestelijken die de kamer van het meisje betraden heeft ooit iets losgelaten over wat er gebeurd is. Kort erna verhuist het gezin. Wat er van ze geworden is is niet terug te vinden. Wel is duidelijk dat het huis in de loop der jaren van eigenaar naar eigenaar is gegaan. Nooit zijn bewoners lang gebleven. Verhalen over een meisje en twee geestelijken, voor altijd in een lang geleden verloren strijd, doen nog altijd de ronde. Hoe vaak de muren van de de kamer ook worden geschilderd, vroeg of laat komt het Latijn weer tevoorschijn.

Nu is het huis een trekpleister voor geestenjagers en onderzoekers van het paranormale. In de jaren negentig zijn er in de kelder van het huis kinderbotten ontdekt. De oorsprong van de kwaadaardigheid van het huis is nooit ontdekt, maar duurt voort tot de dag van vandaag…

Advertenties

2 Comments »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: