Spring naar inhoud

Fictie | Het Einde Van De Reis

De weg leidt langs weilanden en kleine dorpjes. En door een bos vol dennenbomen, die zwijgend langs de kant staan. Stille getuigen van het leven dat aan ze voorbij komt. Wolken trekken langzaam over. Af en toe geven ze de zon toestemming om even haar licht te werpen.

Bron: Factinate.com

Woensdag 23 mei 1934. Het is nog vroeg in de ochtend. De Louisiana Highway 154 tussen Gibsland en Sailes ziet er uit als alle andere dagen. Een man op een fiets rijdt snel voorbij. Het lijkt een dag als alle andere, maar tussen de struiken en de berm langs de weg wordt af en toe wat zonlicht weerkaatst. Wie weet hoe lang ze al verstopt zitten. En waar ze op wachten.

Vanaf hun beschutte posities seinen zes mannen naar elkaar. Gaat dit nog wat worden, of moeten we deze kans laten gaan? Alle zes zijn ze uit op bloed. Teveel van hun collega’s hebben ze verloren. Voormalig Texas Ranger Frank Hamer kijkt op zijn zakhorloge. Het is iets na negenen. Gespannen kauwt hij op de binnenkant van zijn wang. Dit is zijn moment. Na vandaag kan het voorbij zijn. Als alles maar goed gaat!

9.15. Zacht geronk komt dichterbij. Hamer zet zich schrap en seint met één hand naar zijn vijf collega’s. Zijn andere hand ligt op zijn automatisch geweer. Zweet staat op zijn voorhoofd. Het geronk, van een bruingrijze Ford V8, komt dichterbij. Hij moet toegeven, de chauffeur heeft wel smaak. Er klinken schoten. Is dat Oakley? Er wordt gegild. Zonder na te denken richt Hamer zijn geweer en begint ook te schieten. Zijn automatische geweer is leeg voordat de auto goed en wel tot stilstand is gekomen. Na het geratel van de automatische wapens klinken shotgun schoten.

Er komt rook uit de Ford, die schuin in een greppel hangt. De hele auto is doorzeefd met kogels, haar passagiers ook. Een jong stel nog. Bloed kleurt het interieur rood. Hamer en zijn mannen onderzoeken de wagen en vinden op de achterbank een saxofoon koffer die wonder boven wonder ongedeerd is gebleven. Hamer voelt een hand op zijn schouder. Gefeliciteerd. We’ve got ‘em.

Some day they’ll go down together
They’ll bury them side by side
To few it’ll be grief
To the law a relief
But it’s death for
Bonnie & Clyde

Bonnie Parker, The Ballad of Bonnie & Clyde

Advertenties

2 Comments »

    • Is op waarheid gebaseerd. Bonnie Parker en Clyde Barrow zijn in die nederlaag doodgeschoten. Daarvoor waren ze verantwoordelijk voor talloze bankovervallen en een aantal moorden, waaronder politiemensen. Geweldig stukje Amerikaanse geschiedenis 😋

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: