Recensie | Lady Bird (2017)

Rebelse scholiere Christine McPherson (of, zoals ze zichzelf noemt: Lady Bird) staat op het punt om haar conservatieve middelbare school af te ronden. Op zoek naar zichzelf ontvlucht ze Sacramento.

Bron: Shoton35.com

Saoirse Ronan (BROOKLYN) speelt de opstandige Lady Bird, een meisje dat niets liever wil dan de nonnen van haar middelbare school, haar ouders en haar geadopteerde broer die, ondanks dat hij een redelijk goede opleiding heeft gehad, in een supermarkt werkt, achter zich laten. LADY BIRD is het regiedebuut van Greta Gerwig. Na een reeks korte films en samenwerkingen is dit haar eerste lange film.

De basis van de film is de band tussen Lady Bird en haar moeder Marion, gespeeld door Laurie Metcalf. Marion is een veeleisende, hardwerkende verpleegster die haar gezin, bestaande uit Lady Bird, die ze steevast Christine noemt, een geadopteerde zoon en een man zonder werk, zo goed en zo kwaad als het kan op de rails probeert te houden. Haar conversaties met haar dochter lijken dan soms hard, maar je merkt ook dat ze echt het beste voorheeft met haar opstandige dochter.

LADY BIRD is een leuke film met sterke personages. Hoewel de film duidelijk een coming of age-film is, worden de stereotypen die het genre kent door Gerwig op zijn kop gezet. Metcalf en Tracy Letts als vader vormen een geloofwaardig team dat op hun eigen manier altijd het beste voor heeft met hun kinderen. Ook al voelt dat voor Lady Bird niet altijd zo.

Naast de familie McPherson heeft de film ook een leuke supporting cast, zoals LB’s eerste vriendje Danny (Lucas Hedges) en haar beste vriendin Julie (Beanie Feldstein). De nonnen op LB’s middelbare school zijn zoals je nonnen in een film verwacht: streng en humorloos. Maar Gerwig’s nonnen kunnen ook lachen om een eindexamengrap en dat maakt ze meteen interessanter.
Een minpuntje is tweede vriendje Kyle (Tymothée Chalamet), die als een van de weinige personages karikaturaal overkomt. Te ‘edgy’, te overdreven.

Naast de regie is Greta Gerwig ook verantwoordelijk voor het verhaal, dat gebaseerd zou zijn op haar laatste jaar op de middelbare school. Dat LADY BIRD persoonlijk is voel je ook wel aan de cinematografie. Het framen van de shots staat zichtbaar in dienst van de personages, dit blijkt ook uit het gebruik van ruimte. Het minimale gebruik van een soundtrack voegt ook toe aan de dramatiek van de scène’s.

Gerwig weet met LADY BIRD een prima debuut af te leveren waardoor je als kijker erg benieuwd bent naar nieuwe projecten. Saoirse Ronan speelt LB vol overtuiging en jeugdige onbezonnenheid en zij en Metcalf hebben een enorm leuke chemie als moeder en dochter, terwijl ook Letts als haar vader en Jordan Rodriguez als adoptiebroer Miguel het gezin McPherson een interessante dynamiek geven.
Gerwig slaagt erin een een fijne, hoopvolle en vooral humorvolle film over thuishoren en uitvliegen te maken.

LADY BIRD draait vanaf 5 april in de Nederlandse bioscopen.

Rating: 9/10

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s