Recensie | Battle Of The Sexes (2017)

Wanneer tennisster Billie Jean King in 1972 de nummer één onder de vrouwen wordt, weet ze met haar strijd om gelijkwaardig loon voor vrouwelijke tennissers de aandacht te trekken van haar mannelijke tegenhanger, de inmiddels gepensioneerde Bobby Riggs.

Bron: Cine.nl
De toon is gezet als in de eerste tien minuten van de film Billie Jean King, gespeeld door Emma Stone (LA LA LAND) bij de hoge tennisbazen een hoger loon eist voor de vrouwelijke tennissers. Bobby Riggs, met zichtbaar plezier gespeeld door Steve Carell (FOXCATCHER), die ooit aan de top stond van het tennis maar nu voornamelijk bezig is met gokken, vindt er het zijne van.

Bobby Riggs is een typische jaren-zeventig man. Vrouwen zijn leuk, maar ze moeten zeker niet denken dat ze gelijkwaardig zijn, of zelfs beter, dan mannen. Zo ook in het tennis. De kreten van Billie Jean voor een hoger loon, haar actie om een speciaal vrouwentournooi op te richten, stuiten Riggs tegen het verkeerde been.

Er kan geen groter verschil zijn tussen Riggs en King. Emma Stone speelt King serieus en gedreven en ze heeft duidelijk op de echte Billie Jean King gelet. Steve Carell is in zijn element als de arrogante Riggs, maar bij vlagen voelt Riggs niet meer dan een karikatuur. Waar Carell overigens wel uitblinkt zijn de kleinere scènes met zijn twee zonen en zijn vrouw Priscilla (Elisabeth Shue).

Waar de film diepgang vindt is voornamelijk aan Billie Jean’s kant. Haar ontluikende verliefdheid voor haar kapper (Andrea Riseborough) levert erg sterke scene’s op. De makers van BATTLE OF THE SEXES, Valerie Faris en Jonathan Dayton, ook verantwoordelijk voor het geweldige LITTLE MISS SUNSHINE uit 2006, doen hun best om het evenwicht te bewaren, wat niet altijd even goed lukt, maar dat ligt meer aan de montage dan de regie, denk ik.

In BATTLE OF THE SEXES staat de man/vrouw verhouding vanaf het begin centraal. Wat, gezien de titel, geen verrassing moet zijn. Hier tegenover staat wel dat de mannenrollen, en niet alleen Riggs, maar ook de bazen van de tennisbond, die wat te makkelijk als schurk weggezet worden. Als de film volledig uit het oogpunt van Billie Jean King geschoten was, dan was het logischer geweest. Nu lijkt het er te veel op dat Billie Jean als heldin één of meerdere schurken nodig heeft om haar punt te maken. En dat lijkt me niet echt de bedoeling van de makers.

All in all is BATTLE OF THE SEXES een interessante film met sterk acteerwerk van Stone en Carell. Tot slot wil ik nog even de soundtrack benoemen, die vol staat met lekkere jaren-zeventig hits als Crimson & Clover van Tommy James & The Shondels, George Harrison’s What Is Life en Elton John’s Rocket Man. Dit laatste nummer is blijkbaar erg populair in Hollywood, want het verscheen ook al in KINGSMAN: THE GOLDEN CIRCLE.

Eerder dit jaar verscheen ook de film BORG VS. MCENROE. Welke tennisfilm  het langst in het collectief geheugen zal blijven liggen moet nog blijken. Voor mij krijgt BATTLE OF THE SEXES in ieder geval een dikke voldoende.

Rating: 7,5/10

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s