Fictie | Blue Velvet

Het pak dat ik aanheb is geleend en iets te kort. Ik friemel met de knoop van mijn das, die iets te strak zit. De nacht is helder en vol sterren. Ik zit achter in de gehuurde auto en kijk naar buiten.

Bron: HowlettStrong.com

Alles zit perfect. Ik ben gladgeschoren, mijn haar zit netjes en ik heb een luchtje op dat ik van een huisgenoot heb geleend. Ik zucht diep om de zenuwen te bedwingen. Naast me op de achterbank ligt een bosje bloemen. De huizen vliegen voorbij als de auto, een Aston Martin DB11, bijna geruisloos door de stad rijdt. Ik kijk op mijn horloge: ik ben precies op tijd.

She wore blue velvet 
Bluer than velvet was the night
Softer than satin was the light 
From the stars

Als ik aanbel doet ze vrijwel direct open. Ik geef haar de bloemen en complimenteer haar met haar jurk, eentje van blauw fluweel die net niet tot haar knieën reikt. Ze heeft haar bruine haar opgestoken op een manier dat er hier en daar een lok ontsnapt. Ze geeft de bloemen af aan haar vader, die mij in de deuropening streng aankijkt. Ik bied mijn arm aan en we lopen naar de auto. Als ik haar help instappen lacht ze om mijn te kleine jasje.

She wore blue velvet
Bluer than velvet were her eyes
Warmer than May, her tender sighs 
Love was ours

Tijdens het eten praten we met andere koppels. Iedereen kent iedereen, dus wordt er veel gepraat en gelachen. Tegelijkertijd probeer ik uit alle macht netjes te eten, zodat mijn das en hemd schoon blijven. Af en toe voel ik haar been tegen het mijne duwen en dan duw ik terug, terwijl de gesprekken door gaan. We drinken wijn bij het eten en de wereld wordt met elke gang en elk nieuw ingeschonken glas wat vager. En dan moet het dansen nog beginnen…

Na het eten worden er wat speeches gehouden en dan staan we met de rest van de tafel op en begeven ons naar een vooralsnog lege zaal met een podium. Op het podium staat een band al te spelen. Jazz, voornamelijk. We dansen uitbundig op de vlugge ritmes en wiegen op de langzame. Af en toe wisselden we van partner als vrienden en vriendinnen om een dans vroegen, maar we kwamen steeds weer bij elkaar uit.

Ours, a love I held tightly
Feeling the rapture grow
Like a flame burning brightly
But when she left gone was the glow of
Blue velvet

’s Avonds laat rijden we terug in de Aston Martin. De chauffeur, een vriend van mijn vader, informeert naar onze avond. We zitten naast elkaar op de achterbank. Mijn vingers verstrengeld met de hare. Haar haar hangt los, dat moet ergens tijdens het dansen zijn gebeurd. We praten zachtjes over de avond. Over die studiegenoot die teveel had gedronken en in een onbedoelde split terecht is gekomen, over het eten en de muziek. De rit is veel te snel ten einde. Ik loop met haar mee naar haar voordeur, alwaar ze me bedankt voor de leuke avond. Ze kust me, op mijn wang, en verdwijnt naar binnen.

Terug in de Aston Martin, op weg naar huis, denk ik terug aan de avond, het dansen en die jurk van blauw fluweel.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s