Fictie | Toneelstuk

Het doek was gevallen. We zaten naast elkaar in het rode pluche van de stoelen. De laatste woorden van het stuk galmden nog in mijn hoofd na: ‘Er is één ding dat ik ongeschonden meeneem in de dood: mijn witte pluim.’

Bron: Shutterstock.com

We bleven zitten tot de zaal wat leger was. Het had geen zin om in de mensenmassa te gaan staan wachten tot we onze jassen konden ophalen, dus bleven we nog even kletsen over wat we zojuist gezien hadden.

Het was mijn favoriete stuk: ‘Cyrano de Bergerac’, van Edmond Rostand. Over de dichter en soldaat met de groteske neus. Ik had sinds mijn jeugd misschien wel vier of vijf bewerkingen gezien en het verveelde nooit. Ze had het stuk nog nooit gezien en toeval wilde dat het gespeeld werd in Den Haag. We besloten er een weekend van te maken en een hotelkamer te huren voor één nacht.

Langzaam slenterden we door de stad. De lichtjes van de huizen, kroegen en etalages zorgden voor een fijne sfeer. Ik had mijn arm om haar middel geslagen. Misschien was het mijn verbeelding, maar er hing een gevoel van spanning in de lucht. Ze sprak zachtjes over het stuk. Hoe mooi ze de scene vond waarin Cyrano zijn rivaal De Guiche tegenhield met een ter plekke verzonnen verhaal over zijn reis naar de maan terwijl, op de achtergrond, Christian en Roxane elkaar de eeuwige liefde beloofden.

In de foyer van het hotel dronken we nog een biertje en spraken we over ironie. Cyrano die in naam van Christian zijn geliefde Roxane verovert en pas op het einde van zijn leven zijn liefde voor haar prijsgeeft. Een liefde die hij jarenlang alleen op papier heeft kunnen uiten, in naam van Christian.

Ze duwde de kaart in het slot en de deur zwaaide open. De kamer zag er sfeervol uit. Zwart meubilair op bordeaux rode vloerbedekking met veel wit in de bekleding van de meubels en het beddengoed. Ik zette onze tassen op een stoel en opende het raam, dat uitkeek op een pleintje.
‘Ik ga even douchen,’ zei ik. Ze glimlachte en vroeg of ik niet al het warme water op wilde maken, dan kon zij zo ook nog even. Ik zei dat ik dat niet kon garanderen, maar mijn uiterste best zou doen.

Toen ik klaar was en mijn tanden gepoetst had wisselden we af. Ik had mezelf in een witte badjas gewikkeld en keek televisie terwijl ik het water hoorde stromen. Ongeveer een kwartiertje later ging de deur van de badkamer open. Ze stond in de deuropening, het witte licht liet haar silhouet in scherp contrast zien. Haar nog vochtige haar hing los langs haar schouders. Ze had ook een badjas aan en een stapeltje kleren in haar hand, dat ze op een stoel legde. Ze glimlachte.

Ik keek al lang niet meer naar de televisie. Mijn aandacht was volledig gegrepen door dat meisje in de kamer. We hadden geen woorden nodig. Misschien was dat ook omdat ik absoluut niks kon bedenken, zo zenuwachtig, zo opgewonden was ik. Ze liep naar me toe. Ik was inmiddels gaan staan. We stonden bijna neus aan neus. Onze ademhaling versnelde. Ze trok het ceintuur van haar badjas los en liet hem langzaam over haar schouders glijden en op de grond vallen.
Eén ogenblik bleven we als verstild staan, toen vonden onze lippen elkaar. Terwijl onze monden hun eigen spel speelden probeerden we elkaars lichaam te verkennen, als vingers over braille.

We lieten ons op het bed vallen. Mijn gezicht verborgen in haar hals. Ze rook zoet, naar bloemen. Ik voelde haar hartslag, of was het die van mij? Het was een spel. Telkens werd er een nieuwe stap gezet. Mijn handen vonden haar borsten, haar vingers de rand van mijn boxer. De spanning was om te snijden en de drang om ons van die spanning te verlossen werd steeds groter.

Veel later lagen we lachend naast elkaar in bed. Door het open raam waaiden de geluiden van de stad naar binnen.

Advertenties

Een Reactie op “Fictie | Toneelstuk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s