Recensie | Doctor Strange (2016)

Een nieuwe film in het immer groeiende Marvel Cinematic Universe. Dit keer geen Tony Stark of Captain America, maar een voormalig neurochirurg / magiër. Hoe past Doctor Strange in een wereld die langzaam maar zeker naar Infinity War toe gaat?

Bron: Tumblr.com

Dokter Stephen Strange (Benedict Cumberbatch) is een neurochirug die erg goed in zijn vak is en daardoor heel zelfverzekerd en wat arrogant over komt op zijn collega’s. Wanneer hij na een auto-ongeluk zijn handen niet meer kan gebruiken stort zijn wereld in elkaar. Wanhopig reist hij de wereld over, op zoek naar (alternatieve) genezing. Op zijn reizen komt hij in de plaats Kamar-Taj in aanraking met de Ancient One, een vrouw, gespeeld door Tilda Swinton, die ook wel de Sorcerer Supreme wordt genoemd -en haar rechterhand Mordo (Chiwetel Ejiofor. Van hen leert Strange over magie -iets waar hij in het begin nogal skeptisch tegenover staat.

Tijdens Strange’s training ontdekt hij dat er over de hele wereld onderkomens als Kamar-Taj heeft, waar magie een schild om de wereld vormt. Maar dat die schilden worden bedreigd door een oud-leerlijng van de Ancient One, Kaecilius (gespeeld door Mads Mikkelsen), die samenwerkt met een mythisch wezen dat de aarde wil vernietigen. Voor hij het weet is Strange verwikkeld in een gevecht om het lot van de wereld.

Het eerste dat opvalt aan Doctor Strange is dat het fris voelt. Geen Avengers doet blijkbaar wonderen, zeker na het degelijke, maar ietwat flauw ontvangen Captain America – Civil War. Het introduceren van magie in de MCU is iets nieuws en wordt vrij geloofwaardig aangepakt. De special effects zien er top uit, zoals bijv. de gevechten in de Mirror World. De film voelt niet aan als een simpel opstapje naar de infinity War-verhaallijn. Rachel McAdams speelt Stephen Strange’s ex-vriendin en collega Christine Palmer, een rol die wat mij betreft veel te klein was om enig impact te hebben. McAdams en Cumberbatch spelen goed samen, maar krijgen te weinig tijd om een relatie of een persoonlijke geschiedenis van hun personages verder uit te diepen.

Doctor Strange is geregisseerd door Scott Derrickson, een regisseur voornamelijk bekend van horrorfilms als The Exorcism of Emily RoseDracula 2000 en een deel in de Hellraiser-franchise. En dat is misschien wel de grootste verdienste van de film. Het blockbuster-gehalte is een stuk subtieler dan bijvoorbeeld in Civil War. Toch, Marvel zou Marvel niet zijn als er niet ook uitgebreid gewezen werd naar andere films en de toekomst van de MCU. Zo komt Thor in een mid-credits scene eventjes ‘zijn’ film Thor: Ragnarok introduceren en krijgen we meer informatie over de infinity stones, waarvan we er al een zagen in Age of Ultron en die uiteraard in de Infinity War-films een grotere rol gaan spelen.

Tot slot nog even over Mads Mikkelsen als Kaecilius: ik vond Mikkelsen geweldig in de Hannibal-serie en ook in deze film levert hij prima werk af -maar de rol was te generiek om echt impact te hebben. Kaecilius is een bad guy. De weinig (goede) redenen die hij heeft voor zijn acties worden onder de voet gelopen door een plot dat door moet, waardoor Mikkelsen niet veel meer met de rol kan doen dan gewoon ‘bad guy’ zijn.

Doctor Strange
is een fijne film die bij lange na niet perfect is, maar wel prima wegkijkt en geen moment verveelt.

Rating: 7/10

Advertenties

Een Reactie op “Recensie | Doctor Strange (2016)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s