Fictie | Kinderen Onder De Berg

De zandweg splitste de wijde vlakte in tweeën. Groen, ongerept, met in de verte het massieve gebergte dat opdoemde uit de mist. Een gebergte, waar zelfs de dappersten rillingen van kregen, stond bekend om zijn bron van magie. Ongerept, wild en ontembaar.

Bron: Tumblr.com

De meest heldhaftige krijgers durfden de naam van de berg niet te noemen. Of de naam van de natives die aan de voet van de berg hun nederzetting hadden. Het moesten de meest moedige mannen, vrouwen en kinderen zijn die er hebben geleefd. Hoe konden ze anders zo dicht bij De Berg verblijven zonder gek te worden? Verhalen deden de ronde dat de stam de enige ter wereld was die magie van de berg had getemd. Verhalen, het bleven altijd maar vertelsels. Nergens stond er ook maar iets over die groep mannen en vrouwen in de geschiedenisboeken.

Later, toen alle andere stammen uitgeroeid werden door bedriegers en vreemdelingen door geweld en vreemde ziektes, bleef het volk ongedeerd. Ze leefden door de jaren heen, doorstonden kolonialisme, industrialisatie, kapitalisme. Ze pasten zich aan waar het nodig was, maar bleven veelal dezelfde soort mensen die ze door de eeuwen waren.

Nou kon niet elk stamlid even moedig, even sterk of even slim zijn. Die mensen werden, hoe onfortuinlijk ook, verstoten. Dat wil zeggen, ze trokken weg en vormden hun eigen stam. Hoe anders konden de verhalen van de ‘Kinderen onder de Berg’, zoals ze in de volksmond werden genoemd, zich uitbreiden over het land dat ‘Amerika’ zou gaan heten? Deze verhalen gingen vaak over de Guardians, de totems die de Kinderen hun kracht gaf. Dieren. De bald eagle, bijvoorbeeld. Of de eland. Dieren die de Kinderen kracht gaven in hun gevechten tegen overheersers. Heel getalenteerde Kinderen zouden zelfs de gedaante van die dieren kunnen aannemen!

Maar zoals zo vaak het geval is, wie niet sterk is moet geniepig zijn en wie niet slim is moet kunnen praten. Om de zoveel tijd raakten Verstoten Kinderen verbitterd en probeerden de geheimen van hun volk te verkopen aan de vreemde witte mensen. Onder beloftes van rijkdom en macht werden kleine stukjes magie van de Kinderen onder de Berg verspreid over de wereld.

Uiteindelijk werden ook de Verstotenen uitgeroeid of ingeburgerd door de kolonialisten. De magie en gebruiken van de stam werden verhalen en sprookjes. Ondanks, of misschien wel dankzij, de onbereikbaarheid van de Kinderen onder de Berg bleef het gebergte onbereikbaar. Niet voor kolonialisten, maar ook niet voor de moderne bewoners. Geschiedenis veranderde in legendes, legende veranderde in mythes en niemand kon vermoeden dat er ergens in Europa, in Londen, gebeurtenissen in gang werden gezet die de wereld voor altijd zouden kunnen veranderen…

Advertenties

4 Reacties op “Fictie | Kinderen Onder De Berg

  1. Hahaha je weet er wel een ingewikkeld – ook boeiend – verhaal van te maken! Terwijl het ingewikkelde deel in feite nog moet komen. Het zal mij benieuwen, en ik ga me vooral dood lachen als Schotland en Noord-Ierland onafhankelijk worden en/of als andere dingen niet zo lekker uit blijken te pakken. Heb me al zitten verkneukelen over de koers van de pond.

    Of gaat dit niet over het Britse referendum? 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s