Post Scriptum | En De Winnaar Is…

Vanaf vandaag zal er een semi-wekelijkse column online komen. Waarom semi-wekelijks? Omdat er niet elke week genoeg gebeurt om iets interessants over te schrijven! De column zal in de meeste gevallen op zondag verschijnen.

Niemand kon er omheen, de afgelopen twee weken: het songfestival. Dat is lekker actueel en iets waar iedereen op zit te wachten. Tenminste, als je twitter en de online nieuwsmedia mag geloven.

Bron: Nu.nl

Dit jaar was Douwe Bob “onze” vertegenwoordiger op het Eurovisie Songfestival. Douwe Bob Posthuma, winnaar van de talentenjacht De Beste Singer Songwriter, was op zich een prima keuze. Maar omdat we, net zoals bij elk EK en WK ons de overwinning zelf al hebben toegekend, kon het ook dit jaar niet baten. Douwe Bob verloor in de finale van Oekraïne.

Geheel in de lijn der verwachting was Rusland hier boos over. Want ja, waar is Rusland niet boos over tegenwoordig? Het nummer van de Oekraïnse finaliste zou een politieke boodschap hebben die het Groot Poetinse Rijk niet aanstond. Volgens politicus Alexej Poesjkov was het nummer een ‘allesbehalve een bijdrage aan de gezamenlijke Europese cultuurdialoog’.

Goed. Oké. Nee, ik ben blij dat de heer Poesjkov en ik op één lijn zitten. Ik heb altijd gezegd dat het ESF de Europese cultuurdialoog moet vergroten. En gezien de hoeveelheid twitterberichten is die dialoog aardig open geweest. En dan maakt het niet uit dat de dialoog gaat over deelnemers die vals zingen en al dan niet de afdankertjes van Gerard Joling aan hebben. Er is tenminste dialoog.

En waar maakt die Poesjkov zich ook druk om? Tegenwoordig kun je geen scheet laten of er zit een politiek boodschap aan. Dit ondervond ook Ebru Umar, die deze week weer terug kwam uit Turkije. Ze had zich in tweets negatief uitgelaten over zijne excellentie de heer Erdogan. Hierdoor mocht ze tijdens een trip naar Turkije het land niet meer verlaten.

En dan komen we onvermijdelijk weer aan bij ‘de vrijheid van meningsuiting’. Een inmiddels half doodgeslagen stokpaardje van, voornamelijk, rechtse politici en mensen die eigenlijk niets te zeggen hebben. Desalniettemin zat mevrouw Umar bij thuiskomst weer, met zichbare wallen onder haar ogen, aan tafel bij Jeroen Pauw.

Elke keer sta ik versteld dat men verbaasd is als de wereld niet zo werkt als dat wij denken dat ‘ie werkt. Je kunt niet alles zeggen. Zo werkt vrijheid van meningsuiting niet. Niet overal, tenminste. Als je in Nederland iets wil zeggen over Mark Rutte of wie dan ook, dan kan dat prima, tenzij het zuivere laster is. Dan kun je rekenen op een boete, rechtszaak of zelfs tralies. Maar wel op democratische wijze. Maar wil je iets kwijt over de corrupte leider van een al even corrupt land, een land waar het Westen geen tot weinig grip op heeft, dan kun je er donder op zeggen dat er gereageerd wordt.

Maar goed, Ebru Umar deed dus afgelopen week een soort zegetocht langs verschillende radio en tv-programma’s. Van Giel Beelen tot Pauw. “Denk je niet dat die mensen gewoon een klerehekel aan je hebben?” vroeg Jeroen Pauw scherp. En terecht, want het werd onderhand wel erg tenenkrommend. Ik heb nog nooit iemand zo zien zwelgen in haar eigen leed.

Desalniettemin was die uitzending erg vermakelijk. Arjen Lubach liet weer blijken verstand te hebben van satire en Foppe de Haan was verdwaald. Althans, ik weet nog steeds niet wat hij aan die tafel deed. Het was allemaal een beetje treurig.

Om tot slot toch weer even terug te komen op de finale van het ESF, na afloop wilde de teleurgestelde heer Bob (niet zijn echte achternaam) de pers niet te woord staan. Waarschijnlijk had hij verwacht dat mevrouw Umar ook daar aan tafel zou zitten.

Advertenties

3 Reacties op “Post Scriptum | En De Winnaar Is…

  1. We verloren niet alleen van Oekraïne, maar ook nog van zo’n negen andere landen :’) Vet jammer (oké sorry als deze reactie dubbel komt want ik heb zojuist praktisch hetzelfde gezegd maar dat zie ik nu niet meer)

  2. ik vind het maar een corrupte zooi :p en Rusland provoceren was ook wel apart, houd het lekker bij slechte nummers die nergens op slaan ipv een statement. XD maar nu ik nadenk, wint elk jaar iets met een statement… zoals de vrouw met de baard (naam vergeten)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s