Fictie | Naar Huis

David liet zijn benen lusteloos langs de rand van het bed bungelen. De wallen rond zijn ogen waren de afgelopen dagen alleen maar donkerder geworden. Geluid van piepjes, gekuch en gerochel drong elke minuut van de dag door tot in zijn, met gordijnen afgezette, eiland. Afwezig pulkte hij aan het verband rond zijn infuus. Zijn hand jeukte.

tumblr_inline_nacszm5NMc1sh8wdz

Bron: Tumblr.com

Het was een stille dag. Geen onderzoeken, maar ook geen bezoek. Alleen dat verrekte infuus. Op het tafeltje naast zijn bed lag een half uitgelezen boek, open gehouden door zijn iPod. Vanaf de gang klonk gepraat van ziekenhuispersoneel, gerinkel van kopjes en het onophoudelijke gepiep van apparatuur.

David keek naar buiten. Vogels vlogen af en aan in grote zwermen. Auto’s en ambulances reden voorbij. Buiten ging de wereld verder, terwijl hij binnen stil leek te staan.
Voetstappen kwamen dichterbij. ‘David?’

Een hand op zijn schouder. Zijn neus vulde zich met haar parfum. Hij draaide zich om en probeerde een glimlach.
‘Hoe gaat het?’ vroeg ze.
Haar jas hing open, een t-shirt van de Gorillaz was eronder zichtbaar. Haar rode haren vielen langs haar gezicht.
‘Het is klaar.’ zei hij alleen.
Haar stem trilde. ‘Bedoel je -?’
David ademde door zijn neus in. ‘Dokter zei dat ook deze behandeling niet aansloeg. Ik…’
De rest van zijn zin werd gesmoord door haar armen die zich stevig om zijn nek sloten. Haar schouders schokten en hij voelde zijn schouder nat worden. Zonder iets te zeggen wreef hij over haar rug.

‘Ik mag vrijdag naar huis.’ sprak hij zachtjes in haar nek.
Ze keek op. Bestudeerde zijn gezicht. Het stond strak, als een masker.
‘Is er niet nog iets dat ze kunnen proberen? Andere medicijnen, weer bestralen, alternatieve behandelingen… een kop sterke thee?’ sprak ze wanhopig.
Ondanks alles moest David grinniken. ‘Thee?’
Met zijn duim wreef hij een traan weg.
‘Geen behandelingen meer. Ik ben moe, Elanor. Niet alleen fysiek maar ook in mijn hoofd. Het is mooi geweest. Ik ken dit ziekenhuis godverdomme beter dan mijn eigen appartement!’ En voor het eerst zag ze scheurtjes in zijn masker.
‘Vrijdag mag ik naar huis.’

Advertenties

Een Reactie op “Fictie | Naar Huis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s