Fictie | Beginning Of The End

Een auto reed door een plas heen en zorgde ervoor dat het water opspatte. Iemand vloekte. Uit een open raam klonk het dissonante geluid van een radio. Alles leek een soort van spanning uit te stralen. In de verte luidde de avondklok.

breakfree1

Bron: digglifeministries.wordpress.com

In een kelder zat een groep mannen en vrouwen in stilte om een tafel. Ook hier was de atmosfeer gespannen. Een grote, blonde man streek, buigend over een stapel papieren, over zijn baard. Een jonge vrouw met vuurrood haar kwam naast hem staan en legde haar hand op zijn arm. Ze spraken zachtjes, gesmoord. In een hoek zat een oude man een boek te lezen.

Het was geen grote groep. Vijfentwintig man, maximaal. Dat was in het begin wel anders. Toen waren ze een kleine divisie van een veel groter netwerk. Nu, ruim twee-en-een-half jaar later waren zij als laatste over. En nog steeds werd de groep elke week kleiner. Kameraden werden opgepakt en publiekelijk bestraft. Anderen waren van de ene op de andere dag gewoon verdwenen. Weer anderen verloren ze tijdens acties. Of die bezweken later aan hun verwondingen.
En rekruteren ging moeizaam. De oorlog duurde al te lang. Het idealisme was weg en de angst voor vergelding was te groot.
Op een houten vat liet een jongen van nog geen twintig een broodmes op zijn vinger balanceren, terwijl een graatmagere hond kwispelend toekeek.

Met een knal werd er een deur open gegooid. De man die binnenkwam verspilde geen tijd met het begroeten van de rest van de groep. Het leek wel alsof alles opeens tegelijk gebeurde. Een kort, opgewonden gesprek vond plaats tussen de grote blonde man en de nieuwkomer; een net zo grote man met kort donker haar met grijze strepen en een blauwe, versleten jas aan. De vrouw met het vlammende haar mengde zich in het gesprek. Grimmig stonden hun gezichten. Hun ogen fonkelden in het licht van de kaarsen.

De blonde man, die duidelijk de leiding had, gebaarde naar de jongen op het vat en gaf kort bevelen. De jongen sprong op en rende weg. Even later klonk het geluid van een harde bel door de straten.
Binnen was het intussen één en al bedrijvigheid. Wapens werden uitgedeeld, munitie werd verzameld.
Iedereen was gevechtsklaar toen er vanuit de binnenstad een tweede bel klonk. Langzaam stroomde de kelder leeg. Mannen, vrouwen en kinderen. Geen van allen had een idee of ze ooit nog terug zouden keren.

Een paar vergeten kaarsen gaven de lege kelder een spookachtige sfeer. Op de muur was nog net een citaat van William Shakespeare leesbaar:

“Fortune, good night. Smile once more. Turn thy wheel.”

Advertenties

2 Reacties op “Fictie | Beginning Of The End

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s