Geschikt Of Ongeschikt?

Het is normaal dat je voor veel dingen een diploma moet hebben. Zonder zwemdiploma maak je kans om te verdrinken, zonder rijbewijs mag je niet rijden en zonder vergunning mag je geen wapen bezitten. Maar waarom mag iedereen dan maar kinderen krijgen?

ishareimage.com
Bron: IShareImage.com

Ja, we gaan even enorm controversieel van start vandaag. Iedereen kan maar kinderen krijgen: arme mensen, rijke mensen, slimme mensen, domme mensen. Mensen die helemaal geen kinderen zouden mogen krijgen omdat ze er om de één of andere reden niet mee om kunnen gaan. En toch krijgen die kinderen. Waarom vinden we dat normaal? En waarom wordt daar niet een of andere test of een examen tegenaan gegooid?

Ik vraag me ernstig af wat er mis is met een licentie om je voort te planten. Zoals het er nu voor staat is het hebben van een auto een privilege. Een rijbewijs is een privilege. Maar het hebben van een kind is een recht. Mensen worden er zelfs op aangekeken als ze zeggen dat ze niets met kinderen hebben.

Iedereen die doet maar wat. Wanneer er nu iets verkeerd gaat in de opvoeding, wanneer mensen ongeschikt blijken om kinderen te hebben, hun kinderen fysiek of seksueel misbruiken, wordt dat kind in de gunstigste gevallen door instanties bij de ouders weggehaald. Dit kost geld en zou nergens voor nodig moeten zijn. Volgens mij kunnen we dat best voor zijn door mensen die graag een kind willen een toets te laten maken.

Dus stel, er bestaat zo’n toets – wat moet voor vragen moeten daar in staan?
Als eerste de vraag: denk je dat je een goede ouder zou kunnen zijn. Natuurlijk kan men daar makkelijk ‘ja’ op antwoorden, maar als je dat opvolgt met een ‘leg uit waarom in een beperkt aantal woorden’ kom je op een heel ander terrein.
En een psychologisch onderzoek als onderdeel van die toets is natuurlijk ook best handig.

Het formuleren van de vragen is ook al een groot onderdeel. Want, en nu worden we nog weer iets controversiëler, dat scheidt het kaf van het koren, om het maar zo te stellen -de slimme(re) van de domme(re) mensen. Een vraag in die richting kan zijn of de persoon in kwestie onderscheid kan maken tussen vind en vindt. Of jouw en jouwn.
En maatschappelijke vragen / stellingen mogen natuurlijk ook niet ontbreken om te voorkomen dat racisme of homohaat wordt doorgegeven.

Ook is het goed om te kijken naar inkomen. Ik wil niet zeggen dat arme mensen geen kinderen mogen krijgen, verre van. Maar als die mensen net genoeg verdienen om zichzelf te kunnen onderhouden is het natuurlijk niet verstandig om dan ook nog een kind te krijgen.

Hoe meer je er over na gaat denken, hoe verder je komt in een moreel grijs gebied. Mag je mensen verbieden om kinderen te krijgen? En op basis waarvan? Ik vind het wel een interessant gegeven dat je bijvoorbeeld mensen zou kunnen selecteren of afwijzen die, bijvoorbeeld, houden van de Toppers of Dubstep.

Laatst had ik een gesprek over het hebben van kinderen en of ik dat zou willen. En daar ben ik nog niet uit. Het lijkt me dan ook wel enorm interessant om te zien wat de uitslag van zo’n toets zou zijn, als die zou bestaan.
Ook omdat ik niet vies ben van het theoretisch waden door moreel grijze gebieden ben ik for the sake of discussion wel voor een toelatingsexamen tot het ouderschap. We kunnen er denk ik alleen maar op vooruit gaan, toch?

Advertenties

8 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Jip schreef:

    Haha, leuk onderwerp Daan.
    Wat betreft het ‘ontzeggen van kinderen voor arme mensen’ moet je wel bedenken dat de reden dat arme mensen (meer) kinderen krijgen juist is dat ze later iemand hebben die weer voor hen kan zorgen en dus en zij kunnen op hun beurt weer voor hun kleinkinderen zorgen zodat de ouders kunnen werken, dat heeft een evolutionair voordeel(zoek op: kin selection).
    En een test waarbij domme mensen worden worden geëxcludeerd is niet nuttig want slimme mensen kunnen ook domme kinderen krijgen (kijk naar je broertjes;)) en vica versa.
    Je opmerking over het doorgeven van racisme en homohaat vindt ik wel weer interessant. Echter denk ik dat een deel van deze angst menselijk is maar het is wel leuk om uit te zoeken tot op welke hoogte omgevingsfactoren daarop van invloed zijn.

  2. Jip schreef:

    Ps. Let niet op de interpunctie Daan. Het is op m’n iPhone getypt..

  3. elmganneke schreef:

    Wat ik mij wel eens afvraag… Ik denk dat ‘slimme’ mensen ook veel meer nadenken over het krijgen van kinderen, terwijl ‘niet zo slimme’ mensen gewoon beginnen met het krijgen van kinderen. Stel nou dat de slimme mensen steeds minder kinderen krijgen en de niet zo slimme mensen blijven gewoon ‘op dit tempo’ doorgaan, krijgen we dan straks een heel andere maatschappij? Misschien heel cru en raar gezegd, maar ik vind toch dat je dan weer andere normen en waarden mee krijgt.

  4. Irina La Cruz schreef:

    Ik denk dat kinderbeperking als theorie niet gek kan klinken, maar in de praktijk vrijwel onmogelijk is. Wanneer mensen psychologisch getest worden door onderzoekers, dan zullen daar hoe dan ook zo nu en dan fouten mee gemaakt worden. Ouders (met een kinderwens) worden afgewezen terwijl ze prima ouders hadden kunnen zijn. Is het risico op dat soort fouten niet al rede genoeg om het niet te doen? De vraag wordt dan: Een kind dat niet ideaal wordt opgevoed tegenover een machteloze ouder die de kinderwens nooit in vervulling kan laten gaan door mensen die denken het beter te weten…
    En wat betreft intelligentie: zijn er niet zeer intelligente mensen die in God geloven? Waar trek je de lijn en welke soort intelligente is belangrijker? Cognitief? Emotioneel?

    1. Daan Kusen schreef:

      Ik denk ook niet dat zo’n test ooit werkelijkheid wordt. Daarvoor zullen er waarschijnlijk te veel mensen zijn die het oneens zijn over de inhoud of invulling van zo’n onderzoek. Maar het is wel interessant om er over na te denken, het theoretisch te bekijken. Ja, er zijn intelligente mensen die in God geloven. Zo zijn er ook heel intelligente mensen die bij sektes gaan. Draagt dat bij aan hun intelligentie? Of neemt die daardoor juist af? Ik weet het niet. Denk ook niet dat dat te testen is. Kijk naar de politiek. Daar lopen over het algemeen veel intelligente mensen rond. Tenminste, dat mag je hopen. En toch zijn er mensen die op de PVV stemmen. Zijn die dan minder intelligent? Of wordt hun intelligentie op andere manieren verdrukt door, bijvoorbeeld, hun onderbuikgevoelens? Zijn die dan/dus meer emotioneel? Ik weet het niet. Ik ga daar ook geen uitspraak over doen, al heb ik natuurlijk wel mijn gedachten erover.

      Wat ik het belangrijkste vind is dat sommige mensen ongeschikt zijn om kinderen te krijgen. Anderen juist weer extreem geschikt. Weer anderen doen het voor de belasting, kinderbijslag. Is het dan geen goed idee om verschillende mensen er van te voren uit te halen? Als het achteraf gebeurt (kinderbescherming, etc.) kost het meer geld, meer inspanning. Zoals ik al zei: puur theoretisch gezien wel. In de praktijk zal het inderdaad niet werken, nee.

  5. Myriam schreef:

    Heel grijs gebied hoor. Ik zou er wel in kunnen komen dat mensen een proef moeten afleggen om kinderen te krijgen, maar dan vooral psychologische tests. Niet of ze een voldoende hoog IQ hebben of voldoende geld op de bank maar wel of ze voldoende EQ hebben, empathisch vermogen ook. Dat lijkt me wel wat. Want nu zijn er zoveel problemen doordat kinderen opgroeien bij mensen die er totaal geen kaas van hebben gegeten…;

  6. Madelon schreef:

    Hmm interessant punt zeker! Misschien niet eens zozeer een toets dan wel een soort ‘screening’ idee zou inderdaad heel verstandig zijn. Kijken of de ouders-to-be in kwestie wel capabel zijn om een kind op te voeden, vooral psychologisch gezien! Dan hebben we het niet eens zozeer over IQ of slim en rijk, maar ik las eens een verhaal van een meisje dat op haar zeventiende besloot een kind te krijgen omdat ze dat als ‘medicijn’ tegen haar seksueel misbruik zag. Daar lopen dingen ook behoorlijk uit de hand dan.

    Ik ben het best met je eens!

  7. Paul schreef:

    Geen vreemde gedachte hoor! Mijn vriend en ik hebben het pleegouderschap overwogen, en daarvoor moet je vele vragenlijsten invullen en een aantal gesprekken aangaan. Nu is pleegouderschap natuurlijk iets anders dan ‘gewoon’ ouderschap, in de zin dat veel kinderen getraumatiseerd zijn. Maar door alle gesprekken en vragenlijsten zijn mijn vriend en ik wel tot de conclusie gekomen dat wij dit niet willen (tot teleurstelling van de instelling die het met ons wel zag zitten). Ik denk dat heel veel aanstaande ouders tot vergelijkbare inzichten zouden komen met een dergelijke vragenlijst en gesprekken vooraf, vermoedelijk zou het aantal pleegkinderen daarvan flink kunnen dalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s