Fictie | Een Keer Is Genoeg

“Nog één keer terug. Eén keer is genoeg.” – Arjen Lubach, ‘Magnus’

Een koele wind waait door de straten. Het is gestopt met regenen. Het is donker, maar tussen de wolken door is af en toe de maan te ontdekken. Een stilte is neergedaald. Zelfs het verkeer lijkt gedempt.

tumblr_mdps24eZNw1qiavizo1_1280
Bron: Tumblr.com
Ik loop door de straten van een stad waar ik jarenlang heb rondgezworven. Gelachen, gescholden, liefgehad… Het lijkt allemaal al zo lang geleden. En nu is het voorbij. Voorgoed. Ik loop mijn vaste route. Door de winkelstraat, langs de markt, naar de brug. Halverwege de brug sta ik stil. Zoals ik er zo vaak heb stil gestaan. De bankjes waar we zaten, met een kratje bier erbij, een sigaretje, glinsteren in het licht van de lantarens. Het kabbelende water onder de brug door geeft rust. In de verte blaft een hond.

Met een enorme inspanning ruk ik mezelf los uit mijn herinneringen. Een kerkklok geeft aan dat het al laat is. Eigenlijk moet ik gaan. Maar er is nog één plek waar ik heen wil. Bijna automatisch loop ik verder. Door het park waar we vaak voetbalden, langs de bibliotheek totdat ik voor de dichte deur van ons stamcafé sta. Omdat het zo laat is, is het onwennig stil. Door het grote raam, dat uitkijkt op een pleintje, zie ik de stoelen omgekeerd op de houten tafels staan. Achter de bar schreeuwt in neonlicht een biermerk je tegemoet. Hier heb ik haar leren kennen.


Die zomer tapte ik biertjes om mijn vakantie te kunnen betalen. Het was een doodgewone donderdagavond. Het terras zat vol met studenten die een wedstrijdje ‘wie heeft het snelst zijn stufi in alcohol omgezet’ deden.
Zoals ik al zei: een typische donderdagavond.
Ik liep met een bestelling het terras op toen ik haar zag zitten, met nog drie andere meiden. Drie Rosé bier en een Westmalle Tripel. Ik noteerde de bestellingen en ging weer naar binnen. De groep verdween uit mijn gedachten om weer plaats te maken voor een hoeveelheid nieuwe bestellingen die ik op moest schrijven.Een paar uur later, ik was alvast wat tafels aan het schoonmaken, kwam ze binnen. Alleen.De zon stond inmiddels zo laag dat hij naar binnen scheen en alles in een oranje gloed hulde. De koele avondlucht die ze met zich mee naar binnen bracht vermengde zich met haar parfum. Tot op de dag van vandaag kan ik me die geur precies herinneren. In het licht van de stervende zon leken haar rode haren in brand te staan.We raakten aan de praat. Koetjes, kalfjes, huisgenoten, tentamens. Ze had dezelfde humor als ik. Of ik het niet erg vond dat ze me van het werk hield, vroeg ze. Ze werd namelijk over een klein half uurtje opgehaald. Uitgerekend vandaag was haar fiets gejat. De tijd vloog voorbij. We kwamen over vriendjes te spreken. Die had ze niet. Haar laatste relatie was alweer een paar maanden uit. Gek genoeg voelde ik me daar niet diep bedroefd over. Uiteindelijk werd het tijd om afscheid te nemen. Met een glimlach gaf ze haar telefoonnummer. En dat was het begin.

En dit is het einde. Alles is weg. De straten zijn leeg. De stilte oorverdovend. Niets is meer hetzelfde, hoe zeer het er ook op lijkt. Ik moet hier weg. Voordat alles wat nu zo bekend is niets meer betekent. Voordat ik alles vergeten ben. Ik werp nog een keer een blik over het pleintje en verdwijn de duisternis in.
_________________________________
o Murray Gold – Definitely Going
o Murray Gold – My Time Is Running Out
Advertenties

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Esra schreef:

    Poe. Die komt binnen…

  2. Ces schreef:

    Man, ik moet gewoon janken aan het einde. XD Je schrijfstijl is echt heel mooi. 😉

  3. Wauw, wat mooi geschreven. Goede omschrijvingen ook, ze brengen het verhaal tot leven.

  4. Myriam schreef:

    Mooi, droevig en mooi!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s