None Of Us Are Free

Het gaat niet zo goed. En dat is enorm vervelend, want het ging eerst een hele tijd wel weer oké. Maar sinds enkele weken, eigenlijk sinds het moment dat het echt tot me doordrong dat ik eigenlijk geen flauw idee had wat ik moet, wat ik wil doen in de toekomst, gaat het weer slechter.

Bron: TheAngryTherapist.com

And it sucks. Maar op een zieke manier voelt het ook weer vertrouwd. En dat is best eng, want ’t betekent dat je er sneller in valt en er moeilijker uit komt. Niet alleen achteraf maar zelfs tijdens kun je al zeggen waar of hoe het (weer) begon. Die gedachten en het gevecht er tegen.

Ik weet niet wat ik moet doen. Qua studie, maar ook “in het leven zelf”, hoe stom dat ook klinkt. Ja, er zijn genoeg studies die me interessant lijken -maar dan komen daar weer die gedachten overheen: Wat als dit nu ook niet lukt? Is het dan nog wel de moeite waard om er überhaupt aan te beginnen? En die gedachten zijn verlammend. Niet fysiek, maar wel in je hoofd.
Je gaat je weer afsluiten, zegt leuke dingen af omdat je tegen de kleinste zaken op ziet. En omdat je er geen energie voor hebt. Wat uiteindelijk dan weer betekent dat je alleen bent met je gedachten.

Je worstelt met herinneringen / de onmacht, wanhoop en de pijn” zingt Guus Meeuwis in het nummer ‘Wees Maar Niet Bang’. En zo is het. Een worsteling, een gevecht dat je niet even op pauze kunt zetten. Volgens mij heb ik het ooit wel eens eerder gezegd, maar je bent zelf je ergste vijand. En ik weet nooit hoe lang het deze keer gaat duren. En of het ooit over gaat. Eén ding is in ieder geval zeker: zolang ik nog kan schrijven is er nog een lichtpuntje.

Advertenties

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Paul schreef:

    Dit is heel lastig, Daan. Wat je volgens mij vooral niet moet doen, is nu overhaaste beslissingen nemen. Ik wens je wijsheid toe.

  2. Esra schreef:

    Inderdaad lastig. Ik denk dat het belangrijkste is dat je eerst je energie weer vindt voor de leuke dingen. Want als je die al niet hebt, hoe moet je dan een studie afmaken? Ik zou het niet kunnen, laat ik het zo zeggen. Op die dagen dat ik me rot voel komt er op mijn werk ook nauwelijks wat uit mijn handen…

    Succes, ik gun niemand dat gevoel… 😦

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s