Spring naar inhoud

Waarom Ik Nooit Beroemd Wil Worden

Bekende Mensen. Ze zijn er altijd opeens. Alsof ze uit de grond komen schieten. Of eerder, uit de televisie. De één is bekend omdat hij of zij net iets minder vals zong als de rest. De ander zoekt een agrarische partner. Weer anderen bestaan omdat ze zich hebben vastgeklampt aan de eerste de beste voetballer met een beetje geld.

independentmusicpromotionscom

Bron: IndependentMusicProductions.com

Bekende Mensen dus. Op het eerste gezicht klinkt dat best leuk, toch? Je mag het land door, interviews geven, je ding doen (wat dat dan ook mag zijn). Je mag gratis naar premières, mensen vragen je naar je mening -kortom: je doet er toe. Althans, zo lijkt het, want dat bekend zijn is vluchtig. Soms ben je na een paar maanden alweer opgezogen in het vat vol bekende mensen die om de zoveel tijd leeggegooid wordt. Dan is er weer iemand anders de nieuwe ditendat, de beste zusenzo.

Wat heb ik een teringhekel aan bekende mensen. Niet persoonlijk, want daar ken ik er te weinig voor, maar gewoon aan het fenomeen. Nu moet ik er wel bij zeggen dat ik het heb over een speciaal soort bekende mensen. Er zijn genoeg bekende mensen die totaal niet conform de ‘regels’ bekend zijn en verder alleen in de spotlights treden wanneer ze een nieuwe cd of boek hebben uitgebracht. Of voor een goed doel.

Neen, ik heb het over het soort bekende mensen dat bij elk wissewasje met zijn of haar ponem in het eerste de beste praatprogramma gaat zitten om zichzelf maar weer even ‘op de kaart’ te zetten. Van die BN’ers die er alleen maar zijn omdat ze bekend zijn. Niet omdat ze talent hebben of zo. Of omdat ze ooit in een ver verleden ooit een keer iets gedaan hebben en dat, jaren later, nog steeds keihard uitbuiten.

Deze personen staan bekend als BN’er. Dat is hun ding. Dat zijn ze. Geen schrijvers, zangers, acteurs etc. neen! BN’ers. Die heb je overigens niet in Nederland, maar laten we het vandaag maar even dichter bij huis houden.
Want hier is het al erg genoeg.

Kijk, hun bestaan kan ik nog tot op zekere hoogte begrijpen. Maar dat zo’n BN’er dan in een DWDD, een Pauw of een RTL Late Night gaat zitten en dan doet alsof ‘ie verstand heeft van dingen waar hij, gezien de uitdrukking op zijn gezicht, verder nog nooit van gehoord hebben. Een goed voorbeeld hiervan is de tafelheer of tafeldame in de informercial die DWDD doorgaans is.
Dat is vaak zo’n type dat toch al veelal als programmavulling in datzelfde programma zit. Dit soort mensen wordt aangespoord om zich in gesprekken te mengen. Zelfs, of misschien vooral, als ze daar geen hol van af weten.

Ten slotte is het als Bekende Mens ook niet bijzonder om een fotograaf van de roddelpers achter je aan te hebben. Nu zijn er genoeg die dit fenomeen omarmen en zelfs met de desbetreffende ‘journalist’ te praten. Van die viespeuken die met een camera in de struiken zitten en dit verantwoorden met “De mensen hebben er recht op”.

En dit is meteen al een van de grootste redenen waarom ik géén bekende Nederlander wordt. Ik weiger entertainment te zijn voor een zooi viespeuken achter een ‘desk’ op RTL Vier of sbs6. Of hun intellectueel minder bedeeld publiek. Stel, ik schrijf ooit in de toekomst een boek, dan weet ik ook wel dat promotie daar bij hoort. Maar dat hoeft niet op televisie of in een dode boom.
En mocht er een scenario op volgen dat dat boek dan onverhoopt succesvol zou zijn, dan nog ga ik liever naar Spijkers met Koppen op Radio 2 dan dat ik wanhopig tussen de eindeloze monologen van een Matthijs van Nieuwkerk moet zien te komen.

Mocht iemand mij ooit al zappend op TV in een bovengenoemd ‘programma’ zou zien langskomen, dan hoop ik dat naderhand wordt platgespoten en in een wit busje wordt gerold. Want dan is het waarschijnlijk dat ik gek geworden ben.

Advertenties

5 Comments »

  1. Kan het hier niet meer dan compleet mee eens zijn (getuige een gelijkaardige blog die ik ooit ook geschreven heb)

    Welkom bij de niet-beroemd-willen-zijn club!

  2. Ik ben het helemaal met je eens, Daan. Al is een blog hebben natuurlijk ergens een zucht naar aandacht! Maar die aandacht trek je tenminste met iets waar je moeite in steekt (het schrijven).

    Stina Nordenstam is een zangeres waar ik erg fan van ben. Zij houdt niet van concerten (waarom oude nummers spelen als je nieuwe kunt schrijven), wil liever niet op de foto en geef zo min mogelijk interviews. Dat leidt volgens haar allemaal maar af van de muziek. En ik vind dat zij groot gelijk heeft.

  3. Het lijkt me echt drie keer niks om niet meer normaal ergens naartoe te kunnen gaan, haha 😛 Ik zou daarom ook niet beroemd willen zijn. Al is het wel vet als je met een groot talent van jezelf zoiets kunt bereiken.

  4. Inderdaad! Ik hou ook nooit van programma’s als shownieuws of elke willekeurige serie dat over het leven van een BN’er gaat of iets dat hij gaat ondernemen. Gaaaaap. Gewoon weer een manier van aandacht en publiciteit krijgen, vind ik dat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: