Recensie | Whiplash (2014)

Ze zeggen wel eens ‘art is suffering’. Zeker in deze film, waarin een veeleisende muziekdocent zijn leerling, een talentvolle drummer, tot het uiterste drijft.

didyouseethatone.com
Bron: DidYouSeeThatOne.com

Whiplash is een film over muziek. Over jazz in het bijzonder.
Andrew Nieman, gespeeld door Miles Teller (Project X, Divergent) is een eerstejaars conservatoriumstudent aan het New Yorkse, prestigieuze Shaffer Conservatory. Daar wordt hij gespot door muziekleraar Terrence Fletcher, gespeeld door J.K. Simmons, (Spider-Man, Juno), die leiding geeft aan een jazzorkest en daar met harde hand regeert.

Vanaf de eerste repetitie ziet  hoe hard het er aan toe gaat. Van momenten waarin Fletcher de repetitie stil legt omdat hij een van de blazers vals hoort spelen en vervolgens iemand anders eruit stuurt omdat ‘ie niet hoort dat zijn instrument niet gestemd is. Of een stoel naar Andrew’s hoofd gooit omdat zijn drumritme niet klopt. Fletcher eist veel van zijn band. Regelmatig bevindt zich dan ook een onderlinge strijd plaats tussen de drummers om wie de eerste plek in de band mag vullen.8
Fletcher’s reign of terror escaleert tijdens een repetitie en Andrew vecht, tot bloedens toe, tegen het bezwijken onder de grote druk.

Deze film, waarvan de soundtrack grotendeels ‘live’ gespeeld wordt, valt of staat bij de personages. Teller als Nieman tegenover Simmons als Fletcher. Simmons beheerst elke scene waarin hij zit. Als muzikaal leider krijg je een enorme hekel aan hem, in de momenten daarbuiten voel je sympathie voor hem. Miles Teller biedt goed tegenwicht, maar voelt door zijn leeftijd toch ietwat stuntelig aan tegenover Simmons, waardoor zijn gedrevenheid op momenten soms wat onregelmatig overkomt. En toch komt het op andere momenten juist weer heel erg naar voren.
Geniaal is de scene waarin Fletcher Andrew voor het blok zet tijdens een concert: onvoorbereid, zonder bladmuziek. Wat volgt is een erg bijzonder muzikaal gevecht

Whiplash is een film over muziek, zei ik eerder. En ergens is dat zeker zo. Maar het ook een film over dromen najagen -wat het ook kost -en het beste in jezelf naar boven halen, jezelf blijven verbeteren. Het interessante aan Whiplash is dat de film bijna net zoveel muziek bevat als dialogen. Veel wordt zelfs enorm mooi via muziek gecommuniceerd.

Whiplash staat of valt met de acteurs en in dit geval maken Teller en Simmons de film een bijna psychologisch gevecht door middel van muziek. Zeker een aanrader als je van drummen, jazz, of van muziek in het algemeen houdt!

Advertenties

Één reactie Voeg uw reactie toe

  1. Tim Bouwhuis schreef:

    Geweldige film inderdaad! ik zal mijn recensie ook even droppen (eind feb gezien):

    Indrukwekkend. Deze film stond al geruime tijd op mijn lijstje. Niet alleen vanwege het onderwerp (muziek, conservatorium) maar ook vanwege de veelbelovende rol van Simmons, die een Oscar kreeg voor zijn rol als tirannieke dirigent. En het moet gezegd; die Oscar is wat mij betreft verdiend. Al in de eerste scene dat Simmons verschijnt, is het duidelijk hoe zijn presence in de rest van de film zal doorwerken: hard, meedogenloos en zonder genade. In Teller is de perfecte tegenspeler gevonden. Gemotiveerd tot op het bot zet hij alles op alles om zijn doel te bereiken. Tegenslagen maken hem tot een getergd persoon; Teller ondergaat deze transformatie op indrukwekkende wijze. De twee scenes met Melissa Benoist maken dit goed duidelijk. Mijn sympathie heeft hij er absoluut niet mee, maar het past wel bij de film en bij zijn karakter. Naarmate de film vordert wordt de sfeer steeds donkerder. Daarmee werd ik steeds sterker het verhaal ingetrokken; Whiplash vertraagt geen moment, en met goed geluid vergeet je de wereld om je heen en raak je mateloos geboeid. De jazzmuziek (Caravan, Whiplash etc.) is machtig mooi en de montage is van een hoog niveau. Niet alleen op audio-gebied een pareltje dus, maar zeker ook visueel. Tel daar sterk acteerwerk bij op en je hebt een film van formaat. Enkel inhoudelijk zijn er wat mij betreft nuances aan te brengen. Enkele van deze nuances zijn al ruim benoemd in voorgaande reviews.
    Voor mij is dit een van de betere films van 2014 die ik gezien heb. 4,5*

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s