In The Blink Of An Eye

In oktober van 2011, nu bijna twee jaar geleden, hakte ik de knoop door om mijn linkeroog operatief te laten verwijderen.
tumblr_mt5u96a5Yy1spwe1vo1_500
Mensen die dit blog vaker bezoeken hebben er misschien al eens eerder over gelezen. Die mogen zichzelf even op de borst kloppen, sinds zij meer weten dan diegenen voor wie dit nieuw is. […] Ja, klaar? Mooi.
He
Zoals ik dus al zei is mijn oog er vanaf volgende maand al weer twee jaar uit. Omdat dat toen en nu soms nog steeds best wel heftig is, besloot ik alles even op een rijtje te zetten, voor zover ik me dat nog uit mijn hoofd kan herinneren.

Het begon allemaal in een pittoresk stadje op de grens van Noord-Brabant en Gelderland: Grave. Daar woonde ik tot 2010. Ik weet nog goed dat ik een les Nederlands had op een woensdagmorgen toen ik wazig ging zien. Mind you, ik was al slechtziend en volgde in die tijd ook de HAVO op een school voor blinden en slechtzienden.
Maar daar gaat het nu niet om.
Wat heel handig aan die school was, was het feit dat er gewoon een oogarts in de buurt was, die even kon kijken. De oogarts zag niet veel en verwees me door naar het Radboud-ziekenhuis in Nijmegen, waar werd vastgesteld dat er bloed in mijn oog zat, wat het verminderde zicht verklaarde. Ook begon ik pijn aan het oog te ervaren.

Nu gaan we even een paar sprongen maken in de tijd, want het beschrijven van elk bezoek aan de oogarts met steeds weer wat andere medicijnen en druppels is natuurlijk niet enorm interessant allemaal. Punt is dat ik pijn bleef houden, soms zo intens dat ik er niet van kon slapen.
In een periode van anderhalf jaar heb ik verschillende operaties gehad in Nijmegen. In totaal vier, waarvan één onnodig. Men was namelijk vergeten dat er twee dingen gedaan hadden moeten worden, waardoor ik de volgende dag weer terug kon komen. En al deze operaties vonden onder narcose plaats.
Maar goed, bloed werd verwijderd, waardoor duidelijk werd dat mijn netvlies los zat. Mijn lens werd verwijderd, waarom dat nodig was weet ik nog steeds niet. Maar eindresultaat was dat ik het zicht in dat oog ondertussen helemaal kwijt was geraakt –en de pijn nog steeds aanwezig was.

Zo ging dat een tijdje door met controles en bijstellen van oogdruppels en pillen. Het was in het voorjaar van 2011 dat een prothese ter sprake kwam. En dus het verwijderen van het oog. Natuurlijk doe je dat niet even en dus moest daar goed over nagedacht worden.
Na lang beraad hakte ik de knoop door. Het constante gebruik van oogdruppels en sterke pijnstillers was immers ook geen oplossong. En zo kwam het tot een besluit dat mijn linkeroog er na de zomervakantie uitgehaald zou worden.

En op woensdag 26 oktober was het zover. Omdat ik nuchter moest zijn voor de operatie arriveerde ik de 25e al in het ziekenhuis. Ik zou er in totaal twee nachten doorbrengen. Dit keer however, niet in Nijmegen –maar in Rotterdam.
IMG_0399
Van de operatie en daarna herinner ik me weinig. Wat ik echter nooit vergeet van al die operaties is het gevoel van naar een OK gereden worden. De TL-balken die voorbij flitsen. Hoe het altijd koud is in een OK en dat ‘verkoever’ een raar woord is. Maar ook het afwachten. Het horen rommelen van medisch personeel in de momenten voordat je onder zeil gaat. Piepjes van monitors. Het aftellen.
Maar ook het wakker worden. Ik snap de hilariteit van zo’n situatie waarin je voor je gevoel al weer enorm wakker bent, maar toch slaperig als de pest. En dat je dan een samenhangend verhaal wil houden.

Maar goed, je slaapt weer een nacht op je zaal, vergezeld door een ENORM zwaar ademende bejaarde, die dan midden in de nacht nog hulp behoeft. Dus slapen was niet echt het goede woord. Sluimeren, eerder. Met zuurstof in je neus, dat er de hele tijd uitvalt wanneer je gaat verliggen. En dan komt het moment dat je naar de wc moet en dus met zuurstof/infuuspaal en al naar de wc moet sloffen. Dat is een hele belevenis op zich.

Maar goed, donderdag mocht ik weer naar huis, waar ik een halve week nog de narcose heb weg liggen slapen. Met een oog alsof iemand er een perzik op heeft gedrukt en lekkend van het wondvocht. LEKKER MAN.
En toen werd ik ook nog ziek. En moest ik leren voor een tentamen. Maar uiteindelijk is alles toch goed gegaan. Een paar weken later was ik terug in Rotterdam. Om te kijken hoe alles geheeld was. En om de noodprothese eruit te halen. Omdat ik totaal niet gewend was dat er iemand in mijn oog zat, terwijl ik bij kennis was, werd het zwart voor mijn ogen en viel ik flauw. Ik kan dan ook bekennen dat het de ENIGE keer in mijn hele leven is geweest dat ik flauw viel. Of in ieder geval zo licht in mijn hoofd werd.

In december kon ik in Den Haag een prothese laten maken. Dat duurde ook weer een hele dag, maar dat is ook wel nodig als zo´n oogbal speciaal geslepen en geverfd moet worden om een beetje op je andere oog te lijken –en dan nog te passen ook!

Maar hoe zit zo’n prothese nu eigenlijk in je oog? Nou, los. Hij wordt op zijn plaats gehouden door je oogleden. Hij kan zelfs bewegen. Dit hebben ze gedaan weten te krijgen door de spieren van het originele oog, die spieren die er voor zorgen dat het kan draaien en zo, vast te maken aan een klein bolletje achter in de oogkas. De prothese rust hier tegen aan en kan dus zo een beetje naar links of naar rechts bewegen.

Tegenwoordig ben ik er aan gewend. De prothese eruit halen, schoonmaken en terug stoppen zijn routine geworden. Soms komt het nog wel eens voor dat ik tijdens mijn slaap mijn prothese een veeg geeft, waardoor hij scheef in de kas komt te zitten. En dat je dat dan later pas ontdekt, het tegen die tijd lichtjes begint te irriteren. Maar ja, je kunt niet elk moment van de dag in een spiegel naar jezelf gaan staan loeren om te kijken of je oogbal wel recht zit.
Dat ik geen diepte meer kan zien en ook ‘s nachts veel minder zie is natuurlijk enorm balen. Maar ik ben al lang blij dat ik geen pijn meer heb.

Advertenties

7 Reacties op “In The Blink Of An Eye

  1. Wow. Ik wist wel dat je een kunstoog hebt maar niet waarom. Het is heel wat… Fijn dat je er zo goed mee om kunt gaan.

    Doe je de prothese ’s nachts niet uit dan?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s