Wat blijft er dan nog over?

Sommige mensen weten precies wat ze willen doen. Waarom ze het doen, hoe ze het doen en wanneer ze het gedaan willen hebben. Ik heb geen flauw idee.
future-ahead
Sommige mensen hebben het zo goed voor elkaar. Een plan, een manier om het uit te voeren en een zekerheid dat als het plan mislukt, er nog genoeg manieren zijn om anderszins hun doel te bereiken. Leuk, zo’n doel. Maar in de praktijk is het vaak een ander verhaal. En dan vraag je je af waar je het allemaal voor doet. Want wat is de toekomst? Een goede baan, een koophuis, kinderen? Ja, leuk. Maar het lijkt praktisch onmogelijk. Want wat moet ik dan gaan doen?
Autorijden mag ik niet, dus als ik ooit journalist zou zijn, ben ik voor alles afhankelijk van het openbaar vervoer. Geen autorijden houdt ook in dat ik nooit eventuele kinderen van en naar sport, muziek of wat dan ook zou kunnen brengen. Joh, ik zou kinderen niet eens kunnen leren fietsen met twee wielen, omdat ik dat zelf nooit gekund heb. Of simpele dingen als overgooien met een bal wordt ook moeilijk, omdat ik geen diepte zie. Het is nooit goed genoeg, zo. Met kinderen spelen is natuurlijk makkelijk, maar de basis, het opvoeden is moeilijker. Overzicht houden, plannen, organiseren –daar ben ik zelf al slecht genoeg in, hoe wil je dan zorgen dat dat bij anderen wel lukt? Of hoe wil je dat anderen dan leren?
Wat blijft er dan nog over? Als alle dingen die je misschien wel zou willen niet lukken? Is er dan nog een toekomst mogelijk als alles dat je wil alleen maar bemoeilijkt wordt? En als je in je hoofd al die dingen die je niet kunt alleen nog versterkt?
Een maatschappij waar voor gehandicapten nauwelijks meer geld is. Op de arbeidsmarkt zit niemand er op te wachten, omdat mensen met twee ogen twee keer zo snel kunnen werken.

Ik word er zo moe van. Kijken naar mensen bij wie alles wél lukt en die niet gehinderd worden door het hebben van maar één oog. Mensen voor wie alles makkelijk(er) gaat.
Soms ben ik daar wel jaloers op. Maar jaloezie vind ik voor kortzichtigen, dus probeer ik alles zo veel mogelijk maar te negeren. Maar soms heb je er wel eens genoeg van. Al dat geluk. Zoals de Portugese dichter Fernando Pessoa (1888-1935) ooit zei: “Het geluk van al die mensen die niet weten dat ze ongelukkig zijn, irriteert mij.” En daar zit wel een kern van waarheid in. Je kunt maar zoveel dingen verduren.
Het enige dat altijd het zelfde is gebleven, altijd een houvast is geweest, is het schrijven. Al van jongs af aan klappers vol zooi. Gelukkig is dat nooit veranderd. En zal, als het aan mij ligt, ook nooit veranderen. Schrijven of sterven is misschien een beetje dramatisch, maar soms komt het er wel dicht bij in de buurt.

Advertenties

9 Reacties op “Wat blijft er dan nog over?

  1. True story. Sommige mensen hebben ook alles uitgedacht en over iedere detail nagedacht maar dat is juist het pad van teleurstellingen! Je ziet wel wat er op je pad komt en je ziet wel waar het schipje strand! Ik ben ervan overtuigd dat jij gewoon als journalist aan de slag kunt, tegenwoordig gaat alles via het internet en telefonisch 😉

  2. Lijkt het je anderzijds niet vreselijk saai om nu al je hele leven uit te kunnen stippelen? Juist als je wat creatiever moet denken, kom je volgens mij veel verder en haal je veel meer uit het leven, gewoon omdat het moet. Natuurlijk snap ik wel dat je daar af en toe enorm van baalt hoor, dat mag ook, maar ik geloof er wel in dat iedereen op zijn eigen manier wel komt waar hij of zij moet zijn.

  3. Mooi stuk Daan! En herkenbaar dat je er inderdaad soms even geen zin meer in hebt.. En dat het motto”wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen” lang niet altijd opgaat…

  4. Lastig he, je niet met anderen vergelijken. Jantje is meer succesvol dan ik, Bepje woont in een huis dat ik nooit betalen kan, Klaasje is jonger dan ik en heeft een topbaan en ambitie..Ik kan met die gedachtes mijn zelfverzekerheid ook flink om zeep helpen. Maar hey, de trick is om de kleine dingen te waarderen. Wees blij dat een paar werkende ogen in je hoofd hebt zitten, wees blij dat je uberhaupt een bal gooien kunt, wees blij dat je vingers aan je handen hebt om te kunnen bloggen. En ga zo maar door..er zijn mensen, die liggen als een kasplantje in het ziekenhuis of krijgen morgen te horen dat ze nog maar twee maanden te leven hebben.. Every cloud has a silver lining!

  5. “Het geluk van al die mensen die niet weten dat ze ongelukkig zijn, irriteert mij.”
    Bedenk dat hierin de waanzin van jaloezie besloten ligt. Mensen van wie jij denkt dat ze gelukkig zijn door het geluk dat hun ten deel valt zijn zich hier ook nooit van bewust. Ze lopen waarschijnlijk ieder moment van de dag te kankeren over de meest triviale zaken.
    Eigenlijk denk ik, omdat jij het leven wél in het juiste perspectief ziet(!), dat de mensen die jij ‘gelukkig’ acht, zich veel vaker en dieper ongelukkig voelen dan jij, mijn vriend…
    De beste wensen vanuit Utrecht, Knarph

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s