‘Do you hear the people sing?’

Victor Hugo schreef het boek in 1862, in 1980 ging de musical, geschreven door Alain Boublil en Claude-Michel Schönberg in première. Na twee ‘Anniversary Concerts’ in de Royal Albert Hall en de O2-Arena was het eindelijk tijd voor een film gebaseerd op de musical der musicals: Les Misérables.
OR_Les_Miserables_2012_movie_Wallpaper_1440x900
Natuurlijk is het boek Les Misérables vaker verfilmd, voor het laatst als miniserie in 2000, met Gérard Depardieu als Valjean en John Malkovich als Inspecteur Javert. Maar de hitmusical die wereldwijd volle zalen trok en trekt is de nieuwste in een rij musicalverfilmingen.

De film, met in de hoofdrollen Hugh Jackman (Valjean), Russell Crowe (Javert), Amanda Seyfried (Cosette) en Eddy Redmayne (Marius), opent groots met de dwangarbeiders (‘Look Down’) en introduceert Jackman als Valjean. Meteen is duidelijk dat Crowe als Javert geen enorm bereik heeft als bijvoorbeeld Philip Quast, die de rol in diverse landen heeft gespeeld. Maar door zijn acteerspel maakt hij veel goed. Jackman zet naar mijn mening een prima Valjean neer. Ook Redmayne en Seyfried doen het vocaal prima, hoewel ik geen fan ban van Redmayne’s stem.
Anne Hathaway als Fantine was geweldig. De keuze van de regisseur om de camera’s veel close-shots van de gezichten van de acteurs te laten nemen is vooral sterk tijdens I Dreamed A Dream.
Moet wel gezegd worden dat al die close-ups soms ook wel eens afleiden, zeker bij veel herhalingen.

’Do you hear the people sing?’ Deze vraag kun je met een volop ‘Ja’ op antwoorden. Zeker met Hooper’s techniek om alle acteurs live op de set hun rol te laten zingen. Waar het bij andere filmmusicals de gewoonte was om alle zang in de studio op te nemen en dan te playbacken, zingt men in Les Misérables er live lustig op los. En dit heeft voordelen en nadelen.
Een zo’n nadeel is goed te zien in de scene ‘Master of the House’, met de Thenardiers (gespeeld door Sascha Baron Cohen en Helena Bonham Carter). Een scene die op het toneel zorgt voor een energiestoot komt hier een beetje dwingend over. Wanneer er iemand met een bord ‘verplicht humoristisch rustmomentje’ door het scherm zou lopen, was het effect niet anders geweest.

Toch vond ik Les Misérables een enorm leuke film met ijzersterke momenten, maar zeker ook zwakkere. Desalniettemin zal ik hem zeker nog vaker gaan bekijken. Al was het maar om Colm Wilkinson (speelde Jean Valjean op West End en Broadway) nog een keer als Bisschop van Digne te zien!

Advertenties

7 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Dina schreef:

    Dit lijkt me wel wat, heb de trailer net ook maar even bekeken.

  2. lauradenkt schreef:

    Ik vond de musical echt geweldig, ben erg benieuwd naar de film!

  3. joycelysanne schreef:

    ik zag de trailer van de film, ik wil ‘m graag zien!

  4. Lisa schreef:

    Ik heb de musical dus nog nooit gezien (en het boek ook niet gelezen, schaam, schaam) maar dat wil ik dus wel gaan doen. Ben heel benieuwd!

  5. meiryems schreef:

    Dit zal precies zo’n boek/film zijn die ik ooit ga lezen of zien en dan bedenk; waarom heb ik dat nooit eerder gedaan?? Maar voorlopig lijkt het echt niks voor mij

    1. Daan Kusen schreef:

      Ik zou sowieso met ’t boek beginnen!!

  6. Mariette van Strien schreef:

    les miserables is toch wel een rode draad in jouw leven Daan.
    Al vanaf dat je twee was zong je de nederlandse teksten mee!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s