There and back again

Meer dan twee weken geleden verscheen er voor het laatst een blog. Twee weken is lang. Zeker als je toch meerdere keren per week iets probeert te posten.
Waar was ik dan? Gewoon, op vakantie. In Noorwegen. Daar heb ik samen met mijn broer meegedaan aan het door de Rotary georganiseerde ‘Handicamp 2012’. Een kamp waar allerlei jongeren met een lichamelijke of visuele handicap van alles kunnen doen.
327617_3717007277827_709750257_o
Zondag 22 juni vertrokken we veel te vroeg vanuit Zeeland naar Schiphol om rond een uur of 12 aan te komen in Oslo. Vanuit daar was het een half uurtje rijden naar Haraldvangen, waar Handicamp zou plaatsvinden.

We kwamen vrij vroeg aan, dus er waren nog niet zo heel veel mensen. Onder de participants waren nog twee andere Nederlanders. Verder waren er aardig wat mensen uit Rusland, Duitsland, Engeland, Israel, Oostenrijk etc.
Die arriveerden later op de dag of op maandag. Per paren. Want elke jongen of meisje met een handicap had een ‘buddy’. In mijn geval mijn broer. Veel mensen zaten in een rolstoel en kon je soms vanwege spasmes nauwelijks verstaan. Daar was dan een buddy handig bij. Helaas konden sommige buddy’s soms nauwelijks Engels, wat af en toe nog al moeizaam ging.

Tijdens het kamp waren er verschillende groepen en met jouw groep ging je dan elke dag activiteiten doen als karten, waterskiën, Tuben (op een opblaasbaar kussen achter een speedboat aan gesleept worden) en meer van dat soort dingen. Er was genoeg begeleiding bij elke activiteit dat ook mensen in rolstoel de activiteit konden doen.

Die rolstoelen trouwens… Dat was af en toe best triest om te zien hoe de deelnemers uit het (voormalig) Oostblok in oude, aftandse stoeltjes zaten waarvan er bij waren die niet eens remmen hadden!

Verder was er ‘s avonds ook vaak een kampvuur met muziek in een ‘indianentent’ die heel toepasselijk Tipie (ja, met IE) werd genoemd.
In Noorwegen is het echter wel verschrikkelijk duur, dus als je onvoorbereid was gekomen (zoals ik) en geen drank op het vliegveld had gekocht, zat je al snel aan de 60 kronen (dat is ong. acht euro) voor een biertje!

Ook had de plaatselijke Rotary enkele speciale dagen georganiseerd. Het begon al bij een herdenking van de aanslagen in Oslo en op Utøya. Prima om bij stil te staan. Heel erg goed, zelfs. Zeker omdat het precies een jaar geleden was. Maar één ding was erg jammer. Vanuit de Rotary was er een spreker. Dat was de ‘Administrator’. Een kerel die met een been al de Eeuwige jachtvelden aan het verkennen was. Zo klonk hij ook. In saai, futloos en gebrekkig Engels hield hij veel te lange speeches. Niet alleen tijdens de herdenking, maar bijvoorbeeld ook op ‘Norway Day’, een week later en bij een open dag, waarbij er meer opgewarmde lijken van de Rotary konden kijken wat wij deden. Apies kijken.

Ook waren er twee dagtrips. Alle twee op woensdag. De eerste week was er een ferry-tocht naar de fjorden en een bezoek aan Oslo –wat overigens erg gezellig was. De tweede week was het een bezoek aan Kobaltmijnen (een speciale kleur blauwe steen). Erg interessant en lekker koel (4 graden)! Ook stond er een boerderijbezoek op het programma. Dat was erg regenachtig, maar vanwege een beschutte plek, een warm kampvuur en een oranje kat die de hele tijd bij me kwam zitten, ook wel aardig uit te houden!

Ook was er een speciaal rolstoelvoetbaltoernooi, waar ‘mijn’ team 2e is geworden in een vrijwel identiek aan het WK-gerelateerde wedstrijd tussen Spanje en Italië.
Daar tussen was er 3x per dag een lopend buffet met ‘s middags en ‘s avonds warm eten.

Behalve op vrijdagavond. Toen werden alle kamp –en activiteitenbegeleiders onze obers en kregen we een heus gala-diner van drie gangen voorgeschoteld. Daarna zouden we ons begeven naar een zaaltje waar het afscheidsfeest gehouden zou worden. Het diner was ook de enige gelegenheid waarbij gratis alcohol geschonken werd. Dus mijn broer en ik hadden aardig wat op. Dat kwam later ook nog erg goed van pas, moet ik zeggen.

Het eindfeest was vrij awesome. Omdat het de laatste dag was, hadden we toch nog maar wat bier gekocht, ook al was het echt fucking duur. En toen kwam het. Dames en heren: Ik. Heb. Gedanst.
Jawel. Ik, die nooit dans. Nooit. Nog nooit gedaan ook. Heb gedanst.

Met een (erg mooi) meisje. Net een paar maanden ouder dan ik ben.

Ook dat nog. Ze was buddy van een Oostenrijkse jongen. En niet één keer, nee wel meerdere keren!
Daarnaast hebben we ook tussendoor nog buiten gezeten en gesproken. Was erg gezellig!

En zo kwam er weer een eind aan twee weken Noorwegen. Om iets over half twee kwamen mijn broer en ik weer aan op Schiphol.

En nu ben ik weer thuis in Tilburg. Olympische spelen volgen, blogs schrijven en wat boeken voor volgend studiejaar aanschaffen! Nog 3 weken en dan begint het weer!

Advertenties

8 Reacties op “There and back again

  1. Allereerst: welkom terug! Klinkt als 2 fijne weken die je had in Noorwegen! Dat bezoekje naar de kobaltmijnen lijkt mij trouwens erg interessant, heb je daar misschien foto´s van?

  2. Handicamp ten voete uit! fijn dat je zo hebt genoten 🙂 En wat heb je Arne prachtig samen gevat. En boy wat vond hij het heerlijk om naar zichzelf te luisteren. Kom je over 2 jaar weer gezellig mee? Neem je je fototoestel mee en wat biertjes 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s