Stille gesprekken

tumblr_lzihh1ntLU1qi1itso1_500_large
(Bron: www.weheartit.com)

Het heeft iets. Stilte. Complete stilte is mooi. Als je alleen bent, maar ook wanneer je met vrienden bent en iemand zegt even niets. Gemakkelijke stiltes. Je hoeft niet altijd wat te zeggen. Leuk. Mooi. Oke.
Maar mijn favoriete stiltes zijn de ongemakkelijke. Een opmerking net op een verkeerd moment, een grap die niet grappig is. Pijnlijk. Maar zo ontzettend vermakelijk.

Mensen zeggen te veel. Stiltes vallen veel te weinig. Het lijkt soms wel alsof stiltes ‘verkeerd’ zijn. Ben je even stil of laat je een tijd niets van je horen denken mensen meteen ‘dat er wat is’.
Rust. Een doodstil bos of gewoon op bed liggen, starend naar het plafond met op de achtergrond zachte jazz. Nee, sorry. Dit klinkt zo sereen dat ik er zelf haast onpasselijk van word.

Ik denk dat ik eenzaamheid daarom zo lekker vind. Veel mensen vinden het woord ‘eenzaamheid’ vaak erg negatief klinken. Juist niet. Eenzaamheid betekent niet dat je helemaal alleen op de wereld bent.

Als ik alleen ben dan denk ik meer. Voer gesprekken met mezelf, krijg ideeën voor stukjes als deze, bijvoorbeeld. Ik kijk interviews met mensen en vraag mij af waarom aarzelt de geïnterviewde, waarom kijkt hij/zij weg? En waarom pakt de interviewer dat niet op? Bijvoorbeeld. Daar denk ik dan over na.

Ik denk dat ik het ‘alleen zijn’ nodig heb om te kunnen denken, schrijven – misschien zelfs óverleven. Na een paar dagen met veel mensen word ik knettergek. Ik vier ook geen carnaval omdat het te druk is, te harde (en vooral heel erg slechte) muziek.
Mensen wil ik gewoon op mijn eigen termijnen ontmoeten. Ik kan er ook niet tegen als er iemand een dag van tevoren belt met de mededeling ‘Ik kom langs en die en die komen ook. Zorg je voor iets lekkers?’ Sowieso is dat vrij onbeleefd om jezelf uit te nodigen –en ik zit er ook helemaal niet op te wachten.

Misschien ben ik wel mensenschuw. Ofzo. Als dat al een bestaande term is voor mensen. Maar toch niet zo héél erg. Ik kan wel genieten van een paar uur met vrienden in de kroeg.
Aan de andere kant schijnt het ook niet raar te zijn. Geniale geesten zijn vaker op zich zelf. Niet dat ik iets wil insinueren, maar veel helden van mij (schrijvers, acteurs) geven in interviews toe dat ze toch wat meer van de massa af staan. En dat heb ik ook. Dus op die manier. Ik kan dat wel begrijpen.

En dan nu nog een totaal ongerelateerd maar oh zo mooi nummer:

Advertenties

6 Reacties op “Stille gesprekken

  1. Voor mij zit er wel een verschil tussen. Je hebt eenzaamheid, dat vind ik iets negatiefs, een alleen-zijn waar je je niet fijn bij voelt en het alleen zijn, wat wel fijn is.

    Ik kan er ook niet tegen als mensen spontaan voor mijn deur staan, maar ik denk dat ze het wel weten, want ze doen het niet 😛

    (inderdaad een mooi liedje!)

  2. Mooi nummer! Ik sluit me aan bij Laura. Alleen zijn of stilte vind ik heerlijk, maar alleen zijn waarbij je je niet fijn voelt inderdaad niet. In een bos lopen waar je alleen de vogeltjes hoort fluiten, takken hoort ruisen…dat is fijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s