Hoedjes. Elk jaar weer hoedjes

Het is weer de 3e dinsdag in september en dus weer tijd voor de Troonrede, de miljoenennota en alles wat er bij hoort.
En elk jaar denk je dat het niet kneuteriger kan –en dan lukt het toch!
Neem bijvoorbeeld de ‘Oranjegezinden’ langs de kant van de weg.
Uit volle borst zingt men ‘Oranje Boven’. Huh? Ja, Oranje Boven. Een lied dat eerder beelden oproept van een Prins Bernhard in een luxe auto in mei 1945, of een polygoon journaalbeeld in fletse sepiakleuren van een lang vervlogen Koninginnedag.
Iets feestelijks dus. Iets dat de ‘optocht’ naar de Ridderzaal op Prinsjesdag eigenlijk totaal niet is.
Strak in museumstukken gepropt zitten er lakeien op paarden te hopen dat er niets mis gaat, terwijl vanuit een paar automobielen uit een andere zaal van dat zelfde museum wat mensen naargeestig naar andere mensen zwaaien.
Dan klinkt er tussendoor een muziekje, gespeeld door een vast wel heel erg bekend orkest, want daar pronkt men graag mee.
Het probleem is dat de eerste noten van de orkestratie veel weg hebben van film ’themes’ als Star Wars of Superman. Niet geheel oplettend vroeg ik me dus opeens af waarom die muziek gedraaid werd. Bleek het dus een heel ander stuk te zijn. Maar dat zou natuurlijk wel geniaal geweest zijn als bovenstaande nummers écht werden gedraaid. Daar fleurt zo’n optocht wel van op!
Over opfleuren gesproken, net als alle andere jaren werd er gehoor gegeven aan de hoedjestraditie. De één had nog een lelijker hoofddeksel op dan de ander. De koningin zelf heeft dit jaar een hoed in de vorm van een een kerststol op haar hoofd gezet.

Maar goed. Iedereen is dus binnen, Bea is er even lekker voor gaan zitten, en dan begint het.
Troonredes. Tegenwoordig komen ze hier op neer: Alles wordt duurder en iedereen gaat er op achteruit. Althans, in grote lijnen.
Ondertussen zitten allerlei hooggeplaatste figuren, ministers, staatssecretarissen en wat familie van Bea op rood-pluchen stoeltjes, die aan het gezicht van velen te zien vrij vervelend zitten.
En dan is Bea uitgesproken en dan mag de goegemeente eventjes ‘Leve de Koningin’ en drie keer ‘Hoera’ roepen. Alsof ze een hele stad eigenhandig heeft ontzet.
Waarom iemand die een (niet eens zelf geschreven) epistel loopt op te dreunen ook nog eens drie keer toejuichen? Zo goed was het nou ook weer niet!

Maar goed. Vanaf dat moment vertrekt men naar de nabeschouwing, koffie en journaille dat al met uitgestrekte microfoon en uitermate goede vragen (‘Hoe vond u het?’) klaar staan om de burgers thuis nog even wat informatie toe te werpen.

En nu weer wachten tot de hele poppenkast volgend jaar weer kan beginnen!

Advertenties

3 Reacties op “Hoedjes. Elk jaar weer hoedjes

  1. Nou nou nou, ik vind het wel erg negatief. De troonrede is traditie en iets wat bij de cultuur van Nederland hoort vind ik. De hoedjes zijn de details en geen punt van irritatie bij mij.

  2. Vind je het niet knap van koningin Beatrix dat ze ieder jaar zo’n epistel voor kan dragen? En nog zo duidelijk gesproken dat menig radio- of televisie-mens er een voorbeeld aan kan nemen. Misschien ook leuk als nationaal dictee. Ik vind dat je daarvoor best mag applaudiseren, en driewerf hoera! mag roepen. Iedereen weet dat ze niet verantwoordelijk is voor de inhoud, en je mag hopen dat ze weigert voor te lezen waar ze zelf niet achter staat. Maar dat wordt van tevoren wel besproken. Ik heb geen hoedjes gezien – geen tv aan. Maar het is goed voor de economie c.q. de hoedenmakers!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s