Vier dagen Praag!


Hallo!

Daar zijn we weer! Gisteren teruggekomen uit Praag!
Wat een topdagen waren het!
Het begon al op dinsdag, waar we tegen anderhalf uur vertraging opliepen op Rotterdam Airport. Dit waarschijnlijk naar aanleiding van de aankomst van Ratko Mladic, die om acht uur op datzelfde vliegveld zou aankomen. We zaten dus toevallig precies op de plek waar ‘het’ gebeurde.
En Mladic kwam ook, maar daar zag je heel weinig van. Die ging het vliegtuig uit (afgeschermd door een hangar) en vrijwel gelijk een busje in. Desalniettemin was het buiten en in het restaurant van het vliegveld afgeladen met journalisten, nieuwsgierigen.. en Bart. Want die stond er met zijn camera bij voor een paar mooie beeldjes!

Maar goed, uiteindelijk konden we dan vliegen. Het opstijgen was niet heel spectaculair, maar naarmate we dichter bij Praag kwamen, hoe erger het weer buiten werd. We waren in een storm terecht gekomen, compleet met allerlei kleuren bliksemflitsen en veel turbulentie! Vond ik wel gaaf om eens mee te maken!
Geland op het vliegveld van Praag bleek het kurkdroog te zijn en zelfs nog warm. Het was inmiddels rond een uur of 11, dus werd er een taxi gezocht richting het hotel.
In hotel Pyramida aangekomen zijn we ingechecked en hebben we de kamers verdeeld. Natuurlijk hadden Maarten, Bart en ik de grootste kamer, en sliepen Jil en Daphne en Nina en Julia op twee kleinere kamers. Na een beetje over nachtelijk Praag te hebben gestaard vanaf het balkon zijn we gaan slapen, daar we morgen een afspraak hadden op de Nederlandse Ambassade.

Na het ontbijt in het hotel zijn we de volgende dag (woensdag) op pad gegaan. Julia en Nina gingen de stad in om beelden te schieten en een beetje een beeld te krijgen van Praag, terwijl Maarten, Bart, Jil, Daphne en ik op bezoek gingen bij Marek Fischer (afgestudeerd op het verschil in drugsgebruik tussen Nederland en Praag) op de Nederlandse Ambassade.
Dus wij vol goede moed op weg met een dagkaartvoor het openbaar vervoer en een hele zooi trams tot onze beschikking.
En zo werd het later en later en wij konden die ambassade niet vinden. Worden we van één kant van de stad, met een hele hoop ambassades -maar net niet de Nederlandse -naar een andere kant van Praag gestuurd.
Ook hebben we echt fucking lang vast gezeten in een tram, die de deuren niet meer wilde openen op het eindpunt. Zaten we daar met z’n vijven helemaal alleen in die tram, geen flauw idee wanneer de deuren zouden opengaan of dat er iemand voorbij zou komen…!
Wij ons dus helemaal gek lopen zoeken, vinden we de Nederlandse ambassade uiteindelijk… TWEE UUR TE LAAT.
Dus dat was wel even balen.
Gelukkig was Marek er nog en konden we alsnog ons itempje maken.

Na de ambassade waren wij moe en hadden zin in een terrasje, het was inmiddels al weer twee uur geweest en wij hadden nog niet eens gelunched. Dus richting de Karelsburg, waar Nina en Julia ook in de buurt zouden zijn.
Achter de Karelsbrug hebben we een terrasje gezocht en eindelijk wat gegeten en gedronken. Het was inmiddels rond vijf uur ofzo!
Na het terrasje zijn we terug naar het hotel gegaan, om rond een uur of acht weer de stad in te gaan om te gaan dineren!
Het eten was ook gezellig. Alleen wel een beetje raar dat de obert zichzelf een fooi van omgerekend negen euro toekende. Dat was best wel een faal.
Daarna splitsten we ons weer op. Nina, Julia en Daphne gingen naar de Karlovny Lazne, de grootste discotheek van Europa, Maarten ging wat tips na van plaatsen waar het drugsleven van Praag goed te zien was, en ik ging (met Bart) terug naar het hotel omdat ik in het donker toch vrijwel niets zie en dus weinig kan doen. Daar nog wat gelezen en uiteindelijk naar bed gegaan.

En toen was het alweer donderdag, onze laatste dag in Praag.
Na het ontbijt zijn we weer de stad in gegaan om de Joodse wijk ‘Josevov’ te bezoeken en de Joodse Begraafplaats.
De Joodse wijk, die vrijwel aan het centrum van Praag ligt was best indrukwekkend. Er was bijvoorbeeld een klokkentoren die om één uur begon te spelen, gevolgd door trompetgeschal vanuit de toren en baby Jesus die eruit kwam. Een soort van epic-size koekoeksklok, dus.
Wat wij vooraf niet wisten, was dat aan die Joodse Begraafplaats een museum vast zat en dat je daar 200 kronen voor moest betalen.
Daar moesten we wel even over nadenken en uiteindelijk zijn Daphne, Nina en Julia gaan shoppen terwijl Maarten, Jil, Bart en ik wel naar binnen zijn gegaan.
Het museum was niet heel erg indrukwekkend. Wat servies, een begrafeniskostuum (compleet met pet) en wat boeken verspreid over enkele kleine kamertjes.
De begraafplaats echter was WEL de moeite waard om te zien. Bestaande uit een soort van tuin met zerken schots en scheef door mekaar was het niet precies wat wij ervan verwachtten.

Na de begraafplaats zijn we nog het centrum in gegaan om wat te drinken en rond te kijken.
Daar het alweer laat in de middag was besloten enkelen van ons de tram terug naar het hotel te pakken en te gaan onderzoeken waar we ons laatste avondmaal zouden kunnen nuttigen. De rest ging nog verder met shoppen.

Omdat iedereen nogal moe was van het uitgaan de nacht ervoor of van het lopen door de stad werd de eetgelegenheid niet heel ver weg gezocht. Namelijk het restaurant van het hotel.
Na het eten trokken we ons terug in de bar van het hotel om daar nog tot laat te blijven zitten en kletsen over de meest gekke (en voor enkelen de meest creepy stuff!
Toen de bar dicht ging zijn we naar boven gegaan, omdat we de volgende dag om kwart voor zeven ‘even snel’ een ontbijt naar binnen moesten duwen om op tijd op het vliegveld te zijn.
Dankzij de verhalen van eerder, durfden er enkelen niet alleen op hun kamer te zijn of waren er van overtuigd dat er ‘iets’ op hun kamer zat. Hysterie alom, waarbij de heren, nuchter als ze waren, gewoon aanstalten maakten om naar bed te gaan.
Dat de angst voor sommigen ernst was, bleek wel weer toen er aan onze deur werd geklopt en er bibberend om onderdak gevraagd werd. Wij zouden het ‘kwaad’ wel even buiten de deur houden.
Maarten, Bart en ik wilden gewoon slapen, dus toen het er op leek dat men uit angst niet snel zou gaan slapen verkaste Maarten naar een inmiddels lege kamer en werd zijn bed bevolkt door twee van de dames.
Nu alles een beetje rustig was geworden kon men uiteindelijk bijna allemaal van een redelijk goede maar korte nachtrust genieten.

De volgende ochtend vroeg, na het ontbijt stonden er al twee taxi’s (die de dag ervoor waren besteld) op ons te wachten om ons naar het vliegveld te rijden.
Daar aangekomen bleek dat we tijd zat hadden en best nog minstens een half uur hadden kunnen slapen! Achteraf.
Maar goed, vlucht verliep een stuk rustiger dan op de heenweg en we waren voor het middaguur weer in Nederland, alwaar Maarten en ik nog een stuk met de trein moesten.

Toen was onze Praagreis dus weer ten einde! Wat een briljante groep hebben wij toch en hoe awesome was het!
Zeker al die dansende joodse eenhoorns. Met keppel. Die waren de bom.

Ciao!

Advertenties

2 Reacties op “Vier dagen Praag!

  1. Pingback: Vier dagen Praag! (via Life is a lie worth living for) | praagdrugsparadijs·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s